สูตรลับของเศรษฐี

 

เขียนโดย  มณีอักษร

 

หนังสือชีวประวัติของเศรษฐีที่ประสบความสำเร็จในชีวิตจักสอดแทรกแนวคิดและประสบการณ์ให้ผู้อ่านนำไปใช้ได้ แต่มันมิใช่สูตรสำเร็จที่จะเกิดผลเดียวกันเสมอไป ผู้ใช้ต้องรู้จักประยุกต์บทเรียนเข้ากับการดำเนินชีวิต สถานภาพทางสังคม ระดับความรู้ และสิ่งแวดล้อม จึงสร้างผลลัพธ์ที่ถูกต้องหรือใกล้เคียงกับเจ้าของบทเรียนนั้นได้ หากเคยเรียนวิชาคณิตศาสตร์มาก่อน จักรู้ว่ามันมีหลายสูตรให้ใช้แก้ปัญหาตัวเลขเพื่อหาคำตอบที่ถูกต้องเดียวกันได้ขึ้นอยู่ที่ว่านักเรียนเลือกใช้สูตรเข้ากับปัญหา อุปนิสัย และถูกเวลา ก็จะพบคำตอบเหมือนกัน

ชีวิตเศรษฐีหลายท่านก็มิได้เกิดมาบนกองเงินกองทอง แต่ต้องเริ่มต้นแสวงหาเส้นทางของตัวเอง บ้างก็เริ่มต้นด้วยหนี้สินติดตัวจากการกระทำของบุพการีหรือตนเองอันเรียกกันว่า ชีวิตติดลบ หลายชีวิตกว่าจะเป็นเศรษฐีในวันนี้ได้สร้างสูตรลับพื้นฐานให้ทุกคนที่อยากเป็นเศรษฐียึดถือปฏิบัติกันสรุปได้  ดังนี้

สูตร 1  ควรเชี่ยวชาญและรู้จริงในงานที่ทำ ตั้งใจทำงานที่ชอบหรือรู้ลึกซึ้งจริง อย่าจับปลาหลายมือในเวลาเดียวกัน ตัวอย่างเช่น เรียนเป็นหมอรักษาคนได้ดี มีเกียรติยกย่องในสังคม รายได้ก็สูงและดีกว่าอาชีพอื่นอยู่แล้วเรียกว่า มีทั้งกล่องและเงินพร้อมสรรพ จะรวยเร็วหรือช้าขึ้นอยู่กับความขยันใช้ความรู้แลกรายได้เท่านั้น หมอบางคนอยากรวยและดังเร็วจึงสนใจเป็นเซียนพระ แต่ไม่มองให้ลึกซึ้งว่า เซียนพระคือ คนดูพระเก่งและบอกให้ผู้ซื้อเชื่อถือได้ว่า พระองค์นี้จริงหรือปลอมอย่างไร มูลค่าควรเป็นเท่าไร เขาเก่งในเส้นทางของเขาและกว่าจะมีรายได้จากการให้เช่าพระก็ขึ้นอยู่กับจังหวะและโอกาส บางคนศึกษาจริงจังมาตั้งแต่เด็กและเป็นเซียนพระที่คนเชื่อถือด้วยวัยเลข 4 ไปแล้ว ส่วนเซียนพระตัวปลอมก็ไม่สามารถอยู่ด้วยการหลอกลวงได้ตลอดไป หมอหรือเซียนพระก็มีสิทธิ์รวยได้เมื่อทำงานที่ชำนาญของตน

สูตร 2  รู้จักเก็บออม มาตรวัดความร่ำรวยที่จับต้องได้ คือ ตัวเลขทรัพย์สินและเงินฝาก จักเห็นว่า ทรัพย์สินและเงินฝากเกิดจากแนวคิดการเก็บออมในรูปต่างๆ เช่น ซื้อที่ดิน ทองคำ เครื่องประดับมูลค่าสูง ฝากเงินในธนาคาร เป็นต้น เศรษฐีส่วนใหญ่ล้วนเริ่มต้นด้วยวินัยการออมเป็นหลัก บางสถานการณ์เงินออมที่สะสมไว้ยังช่วยให้เขาฝ่าฟันวิกฤตสาหัสในชีวิตไปได้อย่างหวุดหวิดหรือช่วยคลี่คลายปัญหาให้เบาบางได้ยามคับขัน เศรษฐีมักสอนลูกหลานและคนอยากรวยว่า ต้องมีวินัยการออมเงิน

               สูตร 3  รายได้ต้องมีเข้าต่อเนื่อง แม้จะรู้จักออมเงิน แต่หารายได้เข้าไปเติมเงินเพิ่มพูนเงินออมหรือช่วยปรับปรุงการดำเนินชีวิตให้ดีขึ้นไม่ได้ การเป็นเศรษฐีก็ยังอยู่ห่างไกลยิ่ง เป็นที่ทราบกันดีว่า ชีวิตการทำงานของมนุษย์มีช่วงสั้นๆ เรี่ยวแรงทำงานอย่างสูงสุดไม่เกินอายุเฉลี่ย 60 ปี ช่วงเวลาทองของชีวิตในการทำมาหารายได้ปรับเปลี่ยนฐานะการเงินของมนุษย์จึงอยู่ประมาณอายุระหว่าง 22 – 60 ปี ต้องไม่ลืมว่าแต่ละคนอาจพบอุปสรรคระหว่างเส้นทางแตกต่างกัน เช่น เกิดอุบัติเหตุ ติดโรคร้าย มีความพิการกะทันหัน และอื่นๆ ส่งผลให้เวลาทำงานสั้นลงอีก เงินออมและรายได้เข้าต่อเนื่องจึงมีส่วนสัมพันธ์กันเสมอในช่วงชีวิตการทำงานของมนุษย์ หากไม่มีรายได้เข้าต่อเนื่อง ในที่สุดเงินออมต้องร่อยหรอและหมดสิ้นลง ความร่ำรวยหรือเป็นเศรษฐีเกิดขึ้นได้ด้วยการบริหารเงินออมและรายได้ให้ส่งเสริมกัน

สูตร 4  รู้จักให้เงินทำงานเพื่อเราได้ เมื่อมีเงินออมมากพอแล้ว ต้องรู้จักแบ่งไปลงทุนเพื่อสร้างผลประโยชน์งอกเงยขึ้น นอกเหนือจากการใช้แรงงานหรือปัญญาหารายได้แล้ว เช่น การซื้อทองคำ ซื้อที่ดิน ซื้อหุ้น ฝากประจำในสถาบันการเงิน และอื่นๆ ทั้งนี้การลงทุนต่างๆต้องกระทำอย่างระมัดระวังเพราะเป็นการนำเงินออมไปหาประโยชน์เพิ่มขึ้นอีกทอดหนึ่งเพื่อสะสมความมั่งคั่งต่อยอดไปอีก การลงทุนทุกประเภทเจ้าของเงินออมควรศึกษาลักษณะการลงทุนและอุปสรรคปัญหาของมันให้ถ่องแท้ มิฉะนั้น จะกลายเป็นการทำลายเงินออมของตัวเองด้วยความประมาท

สูตร 5  รู้จักใช้โอกาสที่เข้ามาหาให้เป็นประโยชน์สูงสุดด้วยวิสัยทัศน์ก้าวหน้าหรือมองเห็นอนาคตได้ หมายถึง การหยิบฉวยโอกาสที่แวะเยี่ยมเยียนเราในการหาประโยชน์เต็มที่ ไม่ปล่อยปละละเลยมัน ดังคำที่ว่า โอกาสดีมาเยือนแค่ครั้งเดียว ถ้าปล่อยลอยหายไป ถือเป็นผู้โง่เขลายิ่ง ทั้งนี้สิ่งที่ต้องเตรียมตัวไว้ก่อนคือ การเตรียมตนให้พร้อมใช้โอกาสนั้นทุกเวลา ตัวอย่างของการฉวยโอกาสดีไม่ได้เพราะจำใจ เช่น เขาประกาศรับโปรแกรมเมอร์ที่ได้ใบรับรองของวินโดว์ทุกหมวดความรู้และสร้างเว็บไซด์ได้ด้วยอัตราเงินเดือนสูงมากเพื่อปรับปรุงหน่วยงาน แต่เรารู้แค่โปรแกรมออราเคิล และไม่เคยเพิ่มเติมความรู้โปรแกรมอื่นหรือการสร้างเว็บไซด์มาก่อน ทั้งที่ตกงานอยู่และสนใจตำแหน่งงานนี้มาก ก็ฉวยโอกาสนี้ไม่ได้ ลองนึกดูว่าท่านรู้ทั้งออราเคิล วินโดว์ และสร้างเว็บไซด์ได้ จักเป็นตัวเลือกเด่นที่สุดและงานนี้ต้องเป็นของท่านแน่ มันชี้ให้เห็นว่า แม้โอกาสลอยมาอยู่เบื้องหน้า แต่หยิบฉวยไม่ได้เพราะคุณสมบัติไม่พร้อมของตัวเอง ดังนั้น การเตรียมตัวและรู้จักฉวยโอกาสดีเบื้องหน้าไว้ เป็นเรื่องสำคัญยิ่งเนื่องจากไม่มีใครรู้ล่วงหน้าว่าโอกาสดีจะมาหาเวลาใด หากไม่รู้จักใช้โอกาสหาประโยชน์แก่ตนสูงสุด เมื่อผ่านพ้นไปแล้วก็อาจไม่หวนกลับมาให้เห็นอีกเลย จึงต้องฉวยโอกาสทุกครั้งที่พบเห็น ทั้งนี้ต้องยืนอยู่บนคุณธรรมทางสังคมด้วย เพราะคนฉวยโอกาสอย่างไร้คุณธรรม เราเรียกว่า คนเอาเปรียบที่สังคมรังเกียจ เราจึงต้องรู้จักแยกการฉวยโอกาสสองแบบนี้ให้ชัดเจนด้วย

สูตรลับทั้งห้าในการก้าวสู่ความเป็นเศรษฐีนั้น หัวใจสำคัญอยู่ที่ การรู้จักใช้โอกาสให้เป็นประโยชน์สูงสุด เพราะมันนำมาซึ่งรายได้และเงินออมที่เป็นสัญลักษณ์บอกสถานภาพเศรษฐีทางสังคม หากใครสามารถใช้สูตรลับทั้งห้าได้ครบถ้วน เชื่อกันว่า สถานภาพการเงินต้องเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้นอย่างแน่นอนเนื่องจากชีวประวัติของหลายเศรษฐีล้วนใช้สูตรเหล่านี้เป็นพื้นฐานหลักอันพิสูจน์แล้วว่า สูตรนี้ใช้แก้ไขได้หลายสถานการณ์และสร้างเศรษฐีมาหลายคนแล้ว ท่านอาจเป็นเศรษฐีคนต่อไปก็ได้ถ้ารู้จักใช้สูตรลับทั้งห้านี้อย่างมีวินัยด้วย

 

*****************************

         ถาม       ความแตกต่างระหว่าง พ้นโทษ กับ พักโทษ ?

               ตอบ       คำว่า พ้นโทษ คือ การได้รับอิสรภาพจากการจำคุกตามคำพิพากษาโดยไม่มีเงื่อนไขใดๆ ส่วนคำว่า พักโทษ หมายถึง นักโทษยังมีจำนวนวันรับโทษจำคุกอยู่ แต่ได้รับอนุญาตให้อยู่นอกเรือนจำโดยมีเงื่อนไขและตามระยะเวลาจำคุกที่เหลืออยู่ นักโทษที่จะได้รับการพักโทษจากเรือนจำนั้นต้องมีคุณสมบัติตามที่กรมราชทัณฑ์กำหนด เช่น เหลือโทษจำคุก1ใน3ของโทษจริง เป็นนักโทษชั้นดีและประพฤติดี เป็นต้น เขายังเป็นนักโทษอยู่ มิใช่คนอิสระ และต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขคุมประพฤติอย่างเคร่งครัด ถ้าละเมิดข้อใดข้อหนึ่งจะถูกจับกลับเข้าเรือนจำและขังตามโทษที่เหลืออยู่อีกครั้ง จุดประสงค์ของการพักโทษ คือ ให้โอกาสนักโทษปรับตัวเข้ากับสังคมนอกเรือนจำก่อนจะได้รับอิสรภาพอย่างแท้จริง

               ถาม       เมื่อนักโทษพ้นโทษแล้ว จะกลับมาเล่นการเมืองอีกได้หรือไม่ ?

               ตอบ       ตามหลักกฎหมายและรัฐธรรมนูญแล้ว นักโทษที่รับโทษจำคุกจริงในเรือนจำจะหมดสิทธิ์สมัครรับเลือกตั้งในระยะเวลาประมาณ 5 ปี แม้จะผ่านพ้น 5 ปีแล้วได้รับเลือกตั้งเป็นส.ส. ก็จะไม่มีคุณสมบัติเป็นรัฐมนตรีในคณะรัฐบาลได้ ทำให้อดีตนักการเมืองคนหนึ่งซึ่งผ่านการจำคุกและอยู่ในระหว่างพักโทษประกาศตนไม่เล่นการเมืองอีกเพราะเขาเล่นไม่ได้ตามหลักกฎหมาย

               ถาม       เงื่อนไขคุมประพฤติ คือ อะไร ?

               ตอบ       เจ้าหน้าที่เรือนจำจะกำหนดเงื่อนไขให้นักโทษปฏิบัติเมื่ออยู่นอกเรือนจำเป็นข้อๆ แล้วแต่จะเห็นสมควร เช่น การรายงานตัวต่อเจ้าหน้าที่คุมประพฤติเป็นรายสัปดาห์หรือรายเดือน กำหนดการย้ายสถานที่อยู่ ข้อห้ามเข้าบางสถานที่ การปฏิบัติตนว่าสำนึกผิดต่อสาธารณชน ห้ามพูดคุยเรื่องใด เจ้าหน้าที่จะเยี่ยมดูสภาพของนักโทษในเคหสถานทุกเวลา ห้ามดื่มสุรายาเสพย์ติด และอื่นๆ ดังนั้น จึงไม่แปลกที่นักโทษซึ่งได้รับการสัมภาษณ์ผ่านสื่อมวลชนด้วยคำถามว่า สำนึกผิดในสิ่งที่กระทำไปหรือไม่ เขาจะต้องใช้คำตอบเดียวกัน คือ เขาสำนึกผิดแล้ว เนื่องจากถ้าเขาตอบว่า เฉยๆหรือความหมายเดียวกันหรือไม่ตอบ จักถือเป็นการละเมิดเงื่อนไขคุมประพฤติทันทีและต้องกลับเข้าคุก ทั้งที่ในอดีตนักโทษคนนี้เคยหลบหนีคำพิพากษาจำคุกของศาลนานหลายปี บางคนจำหน้าของเขาได้จึงแจ้งตำรวจให้ไปจับแล้วส่งเข้าเรือนจำจนถึงวันพักโทษของเขา ดังนั้น เขาจะมีจิตสำนึกจริงหรือไม่ มิอาจตรวจสอบได้ชัด แต่ต้องตอบเพื่อมิให้ขัดต่อเงื่อนไข

 

********************************

                  ปรานต์ อัครชัยกำลังนั่งรับประทานอาหารค่ำกับสังสิตเพื่อนเก่าในห้องส่วนตัวของภัตตาคารญี่ปุ่น  ทั้งสองมีท่าทางผ่อนคลายมากเมื่ออยู่กันตามลำพัง

“ คุณตรีบอกนายไหมว่า  ไปหาหมอมาหรือยัง “

คำถามของปรานต์ไม่ได้ทำให้เพื่อนเก่ามีสีหน้าเปลี่ยนไปเลย  สังสิตตอบว่า  “ เธอไม่ชอบพูดเรื่องตัวเองกับใคร  นั่นเป็นนิสัยของเธอ “

“ นายไม่รู้เรอะ ? “

“ เมื่อคุณแจ้งให้ผมทราบเรื่องนั้น……. “  สังสิตจิบน้ำชาเล็กน้อย  ก่อนจะกล่าวต่อไปว่า  “ ผมจึงติดตามเสาะหาเอง “

ปรานต์รับสำเนาเอกสารฉบับหนึ่งจากอีกฝ่าย  “ อะไรรึ ? “

“ เอกสารการตรวจอาการของคุณตรี ! “

“ ฉันอ่านไม่รู้เรื่องหรอก  นายบอกมาสิ “

สังสิตยิ้มเล็กน้อย  “ มืออ่อนแรงเกิดจากเธอใช้มันทำงานกับแป้นพิมพ์นานเกินไป  เส้นประสาทจึงอ่อนล้าและแสดงอาการออกมาเช่นนั้น “

“ มีทางรักษาไหม ? “  ปรานต์ถามเสียงรัว  ใจนึกเป็นห่วงเต็มที

“ หมอให้เธอออกกำลังกายมากขึ้น  จึงช่วยฟื้นฟูได้ “  สังสิตถอนใจเฮือกใหญ่  ยามบอกว่า  “ สิ่งที่เธอทำไม่ค่อยได้คือ  ลดการใช้มือบนแป้นพิมพ์น่ะสิ “

“ เด็กดื้อ ! “

สังสิตส่ายศีรษะไปมา  “ ผมเข้าใจดีว่า  เธอได้พยายามลดการใช้มือ  แต่อาชีพของเธอบังคับให้ทำเช่นนั้น “

“ คุณตรีไม่นึกถึงสุขภาพของตัวเองต่างหาก “

“ ผมว่าเธอรักตัวเองมากเหมือนกันนะ “  สังสิตตั้งข้อสังเกต  เมื่อเล่าเหตุการณ์ที่หญิงสาวตื่นเช้ามาออกกำลังกายทุกวัน  หลังได้รับคำแนะนำจากแพทย์ประจำตัว

“ มันน้อยเกินไปนะ “  ปรานต์ชักหงุดหงิดบ้าง  “ นายเตือนเธอบ้างสิ “

“ หากผมพูดมากไป  เธออาจจับได้ว่าผมติดตามอยู่  คงโกรธ  ไม่ยอมพูดกับผม “

“ แบบนี้ก็แย่น่ะสิ “

สังสิตมองอีกฝ่ายอย่างพินิจ  พลางกล่าวเอาใจว่า  “ ผมจะหาวิธีพูดไม่ให้เธอรู้ตัวก็ได้ครับ “

ปรานต์พยักหน้าเห็นด้วย  แล้วยื่นเช็คสองฉบับให้  “ คุณลุงกับผมช่วยเงินสมทบกับโครงการที่คุณตรีกับนายดูแลอยู่ “

“ ฉบับละสามแสนบาท ! “  สังสิตมองตัวเลขในเช็คด้วยความดีใจ

ปรานต์กล่าวย้ำว่า  “ อย่าบอกชื่อของเราล่ะ  เดี๋ยวคุณตรีไม่ยอมรับเงิน “

“ ผมเข้าใจครับ “

ทั้งสองนั่งคุยกันอีกพักใหญ่  เสียงโทรศัพท์มือถือของปรานต์จึงดังขึ้น  เมื่อเขาได้ยินคำพูดของอีกฝ่ายทำให้สีหน้าของชายหนุ่มเครียดขรึมขึ้นทันใด

“ ผมจะรีบไปทันที ! “  ปรานต์บอกแล้วเก็บโทรศัพท์โดยเร็ว

“ มีเรื่องไม่ดีหรือครับ ? “

ปรานต์พยักหน้ารับ  “ โชคไม่ดีที่มีคุณตรีเข้าไปเกี่ยวด้วยน่ะสิ “

“ เรื่องอะไรครับ ? “  สังสิตถามเสียงรัว

“ แล้วจะเล่าให้ฟังทีหลังนะ “

ปรานต์ทำท่าจะเดินออกไป  สังสิตกล่าวขึ้นว่า  “ ผมจะไปด้วย ! “

“ ฉันยังไม่อยากให้คุณตรีรู้เรื่องนายกับฉัน “  ปรานต์กล่าวเสียงเด็ดเดี่ยว

“ อย่าห่วงเลย  ฉันจัดการเรื่องนี้ได้ “

“ ครับ “  สังสิตจำใจรับคำ  ทั้งที่ใจเป็นห่วงมันตรินี  อย่างไรก็ตามเมื่อปรานต์มีท่าทีมั่นใจในการช่วยเหลือหญิงสาว  เขาจึงโล่งใจได้บ้าง

“ นายจะนั่งกินต่อไปก็ได้  ฉันเลี้ยงเอง “  ปรานต์บอกก่อนจะก้าวเดินไปจากห้องพิเศษแห่งนั้น

 

ชายร่างสูง  ผมสีดำตัดสั้นเกรียนก้าวเข้าไปในโกดังแห่งหนึ่งด้วยท่าทางมาดมั่น  เขากวาดสายตามองไปยังกลุ่มชายฉกรรจ์หกคนที่ยืนรายล้อมหญิงสาวทั้งสองไว้อย่างระแวดระวัง  หัวหน้าชายฉกรรจ์เดินเข้ามาคุยกับปรานต์สักพัก  จึงนำมันตรินีมาหาเจ้าของร่างสูง  จากนั้นก็กลับไปรวมกลุ่มเช่นเดิม

“ คุณมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ? “  เขาถามขึ้น  เมื่อเห็นมันตรินียังอยู่ในชุดกีฬาสีแดงสลับขาว  แสดงว่าหล่อนอาจกำลังเล่นกีฬาสักอย่างก่อนจะมาอยู่ที่นี่

มันตรินีมีสีหน้ากังวล  “ ฉันเพิ่งเล่นสควอชเสร็จ  นิตว์ก็โทร.ให้มาที่นี่  เมื่อฉันมาเธอก็ถูกจับตัวไว้แล้ว  พวกนั้นค้นข้าวของในกระเป๋าของฉัน  จึงเห็นนามบัตรของคุณแล้วบังคับให้ติดต่อกับคุณค่ะ “

“ คุณโชคดีที่เขายังเห็นแก่ผมบ้าง  จึงเรียกผมมาพบก่อน  “  ปรานต์บอกเสียงหนัก

“ ม่ายงั้นแม้แต่ศพของพวกคุณก็หาไม่เจอแน่ “

“ คุณต้องช่วยนิตว์นะคะ “

ปรานต์มองคาดคั้น  “ คุณรู้ไหมว่าทำไมเพื่อนของคุณจึงถูกจับตัวแบบนี้ “

หญิงสาวพยักหน้ารับโดยดี  พลางย้ำเสียงว่า  “ ฉันอยากได้เพื่อนกลับมาทั้งที่มีชีวิต ไม่ใช่ศพนะคะ “

“ มันขึ้นอยู่กับความร่วมมือของเธ อ “  ปรานต์ตอบ  สีหน้าไม่สบายใจนัก

มันตรินีทำท่าจะเอ่ยบางอย่าง  แต่ชายหนุ่มกล่าวขึ้นก่อนว่า  “ คุณออกไปคอยข้างนอกก่อน  ผมจะเจรจากับพวกเขาเอง “

“ เราควรแจ้งตำรวจไหมคะ ? “  หล่อนลดเสียงถาม

“ เชื่อใจผมเถอะ “  เขาบอกเสียงหนักแน่น  “ หากให้ตำรวจเข้ามาเกี่ยวข้อง  เรื่องจะยาว “

มันตรินียอมรับความเห็นของเขา  แต่ยังอิดออดไม่ยอมเดิน  เขาจึงกล่าวพร้อมกับด้วยรอยยิ้มที่มุมปากว่า  “ พวกนอกกฎหมายด้วยกันพูดง่ายกว่าเยอะ  คุณตรี “

หญิงสาวสะอึกเล็กน้อยกับคำพูดของอีกฝ่าย  ซึ่งหล่อนมักเรียกปรานต์เป็นพวกนอกกฎหมายเสมอ  แต่วันนี้หล่อนต้องยอมรับความช่วยเหลือตามแบบฉบับของเขาทั้งที่ไม่เคยชอบวิธีการพวกนี้เลย

“ ออกไปได้แล้ว  คุณตรี “  เขาบอกย้ำเสียง  พลางผลักร่างหญิงสาวเบาๆ

เมื่อมันตรินีเดินออกไปนอกโกดังแห่งนั้น  ปรานต์ก้าวเท้าเข้าไปเจรจากับกลุ่มชายฉกรรจ์เหล่านั้นทันที

 

มันตรินีเดินไปมาด้วยอาการกระวนกระวายอยู่หน้าโกดังที่ใช้กักขังชนิตว์เพื่อนนักข่าวของหล่อน  เสียงประตูเหล็กเปิดออกหล่อนเห็นปรานต์กับชนิตว์เดินออกมาอย่างปลอดภัย  แต่ดูเหมือนทั้งสองกำลังโต้เถียงกัน  หญิงสาวก้าวเท้าไปหาคนทั้งสองด้วยความดีใจยิ่ง

“ ฉันต้องเสียเวลา  เสียเงิน  กว่าจะได้ฟิล์มนั้นมา……. “  ชนิตว์พูดอย่างหงุดหงิด  น้ำเสียงขุ่นเคือง  “ แต่คุณแย่งจากฉันไปให้พวกเขาอย่างง่ายๆ  เท่ากับสนับสนุนการทำผิดกฎหมายของเขานะ “

ปรานต์ชะงักฝีเท้า  แล้วหันขวับมาจ้องอีกฝ่ายเขม็ง  “ พวกนั้นยอมรับฟิล์มคืนไปโดยไม่เอาชีวิตของคุณไปด้วย  นับว่าปรานีแล้วนะ  คุณนักข่าว “

“ แต่…… “

น้ำเสียงของปรานต์แข็งกร้าวยามเอ่ยว่า  “ ถ้าย้อนเวลาได้คุณจะเลือกเอาฟิล์มหรือชีวิตตัวเองล่ะ  ลองคิดดูสิ “

ชนิตว์ยืนนิ่ง  ลำคอตีบตัน  ใจหวาดหวั่นกับเหตุการณ์เมื่อครู่นี้  อันที่จริงคำพูดของชายหนุ่มก็น่าคิด  หล่อนยังนึกเสียดายฟิล์มที่แอบถ่ายภาพการค้าของเถื่อนในท่าเรืออันเป็นความลับมานาน  หากได้ตีพิมพ์หล่อนจะมีชื่อเสียงขึ้นมาอย่างแน่นอน

“ ฉันก็ไม่ได้เกิดเสียที ! “  ชนิตว์บ่นพึม

“ คุณน่าจะเขียนเรื่องอื่น  ม่ายงั้นยังไม่ทันเกิดในวงน้ำหมึก  คุณก็ลาโลกนี้ไปแล้ว  คนเราไม่มีโชคดีบ่อยครั้งหรอกนะ  คุณนักข่าว “  เขากล่าวเตือน  แล้วเดินไปที่รถของเขาอย่างหัวเสีย

มันตรินีเข้ามาปลอบใจเพื่อนสนิทว่า  “ เธอยังมีชีวิต  ก็มีโอกาสในอนาคตนะ นิตว์ “

“ ฉันไม่มีข้อมูลจะเขียนอีกแล้ว “

“ ค่อยๆคิดก็ได้ “

ชนิตว์หันขวับมามองเพื่อนร่างเล็กอย่างเอาเรื่อง  “ เธอรู้จักกับคุณปรานต์มาก่อนรึ ตรี “

มันตรินีอึ้งไปนิดหนึ่ง  ก่อนจะพยักหน้ารับ  ชนิตว์เอ่ยตัดพ้อว่า  “ ทำไมต้องปิดบังกันด้วย  ไม่เห็นฉันเป็นเพื่อนรึไง “

“ เธอไม่ได้ถามนี่นา “

ชนิตว์ถอนใจยาว  พลางกระซิบว่า  “ อย่าเล่าเรื่องที่ฉันบอกกับเธอให้เขารู้นะ  จริงสิ  แล้วเธอเอาชัชไปไว้ไหนล่ะ ตรี “

“ เธอคิดว่า…… “  มันตรินีอ้าปากค้างกับความเข้าใจผิดของเพื่อน

ชนิตว์มองชายหนุ่มซึ่งยืนรออยู่ที่รถของเขาด้วยความเสียดาย  “ ผู้ชายที่สมบูรณ์ตามแบบฉบับในฝันของสาวๆหายากจริง  เมื่อฉันได้พบก็มีเจ้าของเสียแล้ว  น่าเสียดายจัง “

“ เธอเข้าใจผิดแล้ว  นิตว์ “

ชนิตว์มีสีหน้าสงสัย  ขณะก้าวตามเพื่อนร่างเล็กไปหาปรานต์

“ ฉันรู้จักเขาส่วนหนึ่งเพราะคุณปรานต์เป็นเพื่อนสนิทกับพี่ภัคญาติผู้พี่ของฉัน “

มันตรินีตอบเสียงชัด  แล้วย้ำอีกว่า  “ เขาจึงไม่ใช่แฟนของฉัน ! “

“ ฉันยังมีหวังอีกรึ ! “

“ ตราบใดที่เขายังไม่มีเจ้าของ  เธอก็มีหวังเสมอแหละ นิตว์ “

ชนิตว์หรี่ตามองเพื่อนด้วยความฉงน  “ ไม่กลัวฉันอาจชนะพี่สาวของเธอหรือ  ตรี “

“ หัวใจของคนเปลี่ยนได้เสมอ  จึงไม่มีอะไรแน่นอน “  มันตรินีบอกเสียงจริงจัง

“ พูดราวกับว่าเธอจะไม่รู้สึกอะไร  หากมีคนมาแย่งชัชไป “

มันตรินียิ้มเย็น  “ บางทีอาจเป็นเพราะฉันอ่านหนังสือธรรมะมากล่ะมัง  จึงไม่ยึดติดกับเรื่องหัวใจของคน  แต่ฉันก็จะไม่แย่งคนรักของใครเช่นกัน “

“ มั่นคงดีจัง “  ชนิตว์พูดพลางกลั้วเสียงหัวเราะ

มันตรินีบอกเสียงเบาลงว่า  “ ฉันก็หวังว่าจะมั่นคงตลอดไป ! “

ปรานต์เดินเข้ามาหาหญิงสาวร่างเล็ก  เมื่อชนิตว์ผลุบเข้าไปนั่งที่เบาะหลังแล้ว

“ คุณเป็นหนี้ผมแล้วนะ “

“ ฉันไม่ลืมหรอกค่ะ “  มันตรินีตอบเสียงห้วนเล็กน้อย   “ แต่สังหรณ์ใจจังว่าคุณจะทวงหนี้แบบที่ฉันไม่ชอบนัก “

“ รับรองว่าไม่ให้คุณทำผิดกฎหมายหรือผิดศีลธรรมแน่นอนครับ  คุณตรี “ เขากล่าวอย่างมั่นใจ  ก่อนจะเข้าไปนั่งประจำที่คนขับด้วยอารมณ์ดีขึ้น

 

ภายในห้องพักของโรงแรมม่านรูดแห่งหนึ่งบนถนนรัชดาภิเษก  ชายหนุ่มผิวขาว  ใบหน้าหล่อคมกำลังนั่งจิบเหล้าในแก้วอย่างใจเย็น  ประตูห้องเปิดออกโดยมีหญิงสาวร่างบอบบางในชุดเสื้อแขนยาว  คอปิด  กระโปรงสั้นเหนือเข่าเผยให้เห็นช่วงขาที่เรียวยาว  ผิวเนียน  ก้าวเท้าเข้ามาด้วยท่าทางเชื่อมั่น  ริมฝีปากแย้มยิ้มเมื่อเห็นชายหนุ่มจ้องมองอยู่

“ คุณคือกัญญาสินะ “  เขาถามขึ้นก่อน  มือหมุนแก้วเหล้าไปมา

หญิงสาวใบหน้างามพยักหน้ารับ  พลางตอบเสียงหวานว่า  “ ใช่ค่ะ  แล้วคุณล่ะคะ ? “

“ เริ่มงานของคุณได้แล้ว ! “

กัญญาหุบยิ้มเกือบทันที  เจ้าของใบหน้าหล่อคมมองนัยน์ตากร้าว  น้ำเสียงเข้มยามกล่าวว่า  “ ถอดเสื้อผ้า  แล้วไปนอนบนเตียง “

“ ฉันไม่ชอบลูกค้าที่ไร้มารยาทเช่นนี้ “

หญิงสาวทำท่าจะเดินออกไป  เขากระชากร่างบอบบางไว้  แล้วเหวี่ยงลงไปบนเตียงนอน  พลางพูดคำรามในลำคอว่า  “ ผู้หญิงแบบคุณมีสิทธิ์เลือกลูกค้าด้วยรึ  กัญญา “

“ หยาบคาย ! “

ชายหนุ่มยังกดร่างของกัญญาไว้แน่น  แล้วก้มกระซิบข้างหูว่า  “ คุณไม่รู้จักผม  แต่คู่ขาประจำของคุณต้องจดจำไว้นานทีเดียว “

“ บ้าที่สุด ! “

หญิงสาวเริ่มดิ้นรนเมื่อเขาระดมจูบอย่างบ้าคลั่ง  สักครู่ชายหนุ่มเงื้อฝ่ามือตบใบหน้าของกัญญาเต็มแรง

“ ผมต้องการบริการจากคุณให้สมกับเงินที่จ่ายไป  ได้ยินชัดไหม ? “

เลือดไหลซึมจากริมฝีปากสีสดของกัญญา  ดวงตาของเขาพราวระยับเมื่ออีกฝ่ายหยุดดิ้นรน  ชายหนุ่มจับใบหน้าของหล่อนให้มองมาที่ตัวเขา

“ ผมชื่อพลัช  ธนวัตร ! “

กัญญานอนนิ่งน้ำตาซึมและปล่อยให้ชายหนุ่มผู้เป็นลูกค้าปลดปล่อยอารมณ์ใคร่กับเรือนร่างของหล่อนด้วยความรุนแรงตามความปรารถนาของเขา  ด้วยความเจ็บปวดรวดร้าวทั้งหัวใจและร่างกายเหลือประมาณ

 

เวลาเดียวกันนั้นปรานต์  อัครชัย กำลังขับรถไปส่งมันตรินีที่บ้านธมนันท์  หลังจากแวะส่งชนิตว์นักข่าวสาวซึ่งเพิ่งผ่านเหตุการณ์ระทึกขวัญมาหมาดๆที่แมนชั่นของหล่อน  ทั้งสองนั่งนิ่งเงียบมาตลอดทาง  ปรานต์เริ่มหมดความอดทน  จึงพูดทำลายความเงียบก่อน

“ คุณนั่งสมาธิหรือไง  ไม่ได้ยินเสียงพูดสักคำ “

“ ไม่มีอะไรจะพูดต่างหาก “  มันตรินีตอบเสียงสะบัดนิดๆ

ปรานต์อมยิ้ม  สีหน้าจริงจังยามเอ่ยเตือนว่า  “ เพื่อนของคุณชอบทำงานเสี่ยงๆ คุณควรเลี่ยงบ้าง  อย่าคบให้สนิทนัก  เดี๋ยวจะเดือดร้อน “

“ นิสัยนิตว์ชอบความยุติธรรม  จิตใจดี  ชอบผาดโผนบ้าง “  หล่อนพูดพลางถอนใจเล็กน้อย  “ เพื่อนแบบนี้หาไม่ง่ายในยุคนี้  และเรื่องที่เกิดขึ้นล้วนเกี่ยวพันกับงานของเธอ  ฉันไม่อยากเลิกคบกับนิตว์ด้วยเรื่องนี้  มันไม่ยุติธรรมเลย “

“ ผมเข้าใจ  แต่……”

มันตรินีกล่าวขัดขึ้นว่า  “ เรื่องของฉันกับนิตว์เป็นเรื่องส่วนตัว  คุณไม่ควรก้าวก่ายนะคะ “

“ ก็ได้ “  เขายอมรับโดยดี

เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น  ชายหนุ่มนำรถจอดเข้าข้างทางก่อน  แล้วเปิดช่องเก็บของด้านหน้ารถ  พลางหยิบโทรศัพท์มาฟังด้วยสีหน้าเครียด

“ คุณรออยู่ที่นั่นนะ  ผมจะไปหาโดยเร็วที่สุด “  ปรานต์บอกเสียงเข้ม  แล้วปิดโทรศัพท์ทันที

“ เพื่อนของผมมีปัญหาหนัก  คงต้องไปส่งคุณทีหลัง “

“ ฉันกลับบ้านเองได้ค่ะ “   มันตรินีบอกอย่างเกรงใจ

“ ผมไม่ยอมปล่อยคุณกลับบ้านคนเดียวแน่ “  เขายืนกรานหนักแน่น

สีหน้าเครียดขรึมของปรานต์ทำให้หญิงสาวรู้สึกว่าไม่ควรตอแยเขามากนัก  จึงนั่งสงบเงียบไปตลอดทาง  ชายหนุ่มปรายตามองผู้ที่นั่งเคียงข้างนิดหนึ่ง  ก่อนจะเร่งความเร็วเพื่อไปยังจุดหมาย

 

*********โปรดติดตามตอนต่อไป**********

สงวนสิทธิ์ตามกฎหมาย

การฝึกอบรมยิงปืนระดับต้น TAS1 (การยิงปืนโดยสัญชาตญาณระดับพื้นฐาน) สอนวันที่ 28-29 พฤศจิกายน 52 เวลา 9.00 - 17.00 น. ราคา 2,500 บาทต่อคน จะมีปืนหรือไม่มีปืนก็ได้ (เช่าปืนจากชมรมได้ 500 บาทต่อวัน)

สนใจอยากทราบรายละเอียดเพิ่มเติมหรือสมัครคอร์สอบรมหรือต้องการให้สอนเฉพาะกลุ่มได้ที่

 

            คุณวรรณพงศ์ 081-9502099                คุณณัฐดนัย 081-9114522  

            คุณกฤษติกา  084-0795144                  คุณชูเกียรติ  081-6850025      

             คุณภัทรา  081-9075002    หรือ เว็บไซด์ของชมรม ที่ www.thaitas.com

 

                                           *****************

เสื่อมสลาย คือ สัจธรรม

 

เขียนโดย  แก้วมณี

 

สารคดีชุด เปิดกรุโบราณในประเทศจีน ตอน เปิดสุสานจักรพรรดิติ้ง แห่งราชวงศ์หมิง ทำให้มองเห็นสัจธรรมสำหรับผู้มีอำนาจทั้งหลายว่า สุดท้ายเถ้ากระดูกก็ไม่มีให้เห็นอีก การคืนชีพกลับมาเสพสุขดังที่หวังหรือเชื่อถือแต่โบราณนั้นล้วนมิใช่ความจริง สิ่งที่ชนรุ่นหลังได้รับรู้หรือเห็นกับสายตาคือ ประวัติ ผลงานในช่วงชีวิตของคนตาย วัตถุต่างๆที่ใส่อยู่ในโลงหรือสุสานเพื่อแสดงความยิ่งใหญ่ในอดีต ณ เวลาปัจจุบันนั้นเขาไม่มีตัวตนอีกต่อไป แม้จะยิ่งใหญ่เป็นจักรพรรดิหรือฮ่องเต้ที่มีอำนาจเหนือชีวิตชาวจีนมาก่อนก็ตาม สัจธรรมที่ว่า ความตายเป็นสิ่งเที่ยงแท้แน่นอน ทุกคนหนีไม่พ้นความตายไม่ว่าจะมีระดับชนชั้นสูงหรือต่ำล้วนเหลือพื้นที่แค่โลงศพ สิ่งที่จะให้คนอื่นจดจำไว้ คือ ความดีหรือชั่วที่ตนสร้างไว้เมื่อยังมีชีวิตอยู่

ราชวงศ์หมิงถือเป็นราชวงศ์ของจีนที่ครองอาณาจักรอันยิ่งใหญ่ยาวนานที่สุด และเป็นผู้ริเริ่มก่อสร้างพระราชวังต้องห้ามและใช้สืบทอดกันมาถึงราชวงศ์ชิง ปัจจุบันนี้บางส่วนของราชวังแห่งนี้ก็เป็นที่ทำงานของรัฐบาลจีนด้วย พื้นที่ไม่ห่างจากพระราชวังต้องห้ามเป็นเทือกเขาของสุสานราชวงศ์
หมิงที่มีพระศพจักรพรรดิฝังร่างอยู่ 13 พระองค์ และมีการขุดค้นเปิดสุสานอย่างสมบูรณ์แค่พระองค์เดียว คือ จักรพรรดิ ติ้ง ซึ่งเป็นจักรพรรดิที่ครองราชย์ยาวนานพระองค์หนึ่งและมีชีวิตน่าสนใจพอควร รัชสมัยของพระองค์อยู่เกือบปลายราชวงศ์หมิงที่ถูกกองทัพชิงโค่นล้มซึ่งเป็นรุ่นพระโอรสของพระองค์ครองราชย์พระนามว่า จักรพรรดิฉงเจิน

จักรพรรดิติ้งครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาเมื่อพระชนมายุ 10 พรรษา จึงต้องให้ข้าหลวงชั้นผู้ใหญ่กลุ่มหนึ่งเป็นผู้สำเร็จราชการแทน เมื่อพระองค์เติบใหญ่พร้อมจะบริหารแผ่นดินด้วยพระองค์เอง ข้าหลวงกลุ่มนั้นไม่ยินยอมมอบอำนาจคืนแก่พระองค์ แต่ต้องการเชิดพระองค์เป็นหุ่นและทำตามคำสั่งของพวกเขาเท่านั้น จึงสร้างความขัดเคืองใจแก่พระองค์อย่างมาก ความฝันที่พระองค์จะเป็นจอมทัพทำศึกร่วมกับกองทหารของพระองค์สลายลง ด้วยพระชันษาเกือบ 30 ปี พระองค์เบื่อหน่ายการแย่งชิงอำนาจกับกลุ่มข้าหลวงและตระหนักใจดีว่า มิอาจต้านทานจิตทะเยอทะยานของพวกเขาที่อยากให้พระองค์เป็นหุ่นเชิด พระองค์เลือกจะแสดงท่าทีต่อต้านด้วยการวางเฉยและเก็บตัวเงียบหาความสุขสำราญในพระราชฐานชั้นใน การติดต่อระหว่างจักรพรรดิกับกลุ่มข้าหลวงใหญ่จะผ่านขันทีหลวงเท่านั้น เมื่อมีการส่งหนังสือเพื่อขอความเห็นชอบจากจักรพรรดิตามขั้นตอนปกติ หากพระองค์เห็นชอบก็จะลงพระนามแล้วให้ขันทีไปส่งมอบหนังสือแก่ข้าหลวงเท่านั้น งานราชประเพณีทุกอย่างที่จักรพรรดิต้องเกี่ยวข้องด้วย พระองค์จักปฏิเสธทั้งหมด รัชสมัยของพระองค์จึงมีน้อยครั้งมากที่เหล่าข้าหลวงหรือประชาชนจะเห็นงานปฏิบัติของพระองค์หรือข่าวคราวจากพระองค์ กลุ่มข้าหลวงใหญ่จึงบริหารบ้านเมืองอย่างติดขัดเป็นระยะ แม้ไม่พอใจที่มิอาจพบหรือเจรจากับพระองค์ได้ แต่จำต้องยอมรับเพราะพระองค์กระทำตามอำนาจของจักรพรรดิและไม่อยากรับรู้พฤติกรรมของพวกเขาอีก

ณ เวลาส่วนพระองค์ของจักรพรรดิติ้งในเขตพระราชฐานชั้นในนั้นเล่าลือกันว่า พระองค์รอคอยเวลาตายอย่างเดียวซึ่งถือเป็นเวลาแห่งอิสรภาพแท้จริง พระองค์เริ่มก่อสร้างสุสานของพระองค์ขึ้นในเทือกเขาสุสานราชวงศ์หมิงเช่นเดียวกับจักรพรรดิองค์ก่อนๆ แนวคิดของพระองค์คือ จำลองพระราชวังต้องห้ามไว้ในสุสานเยี่ยงเดียววังบนโลก เตรียมสถานที่เก็บพระศพของพระองค์ ของพระมเหสีทั้งสอง จัดวางข้าวของเครื่องใช้สำหรับจักรพรรดิและจักรพรรดินีที่ยิ่งใหญ่สมพระเกียรติ อันมีทั้งถ้วยชามกระเบื้อง ผ้าไหม ผ้าแพรลวดลายงดงามและถักทอด้วยฝีมือเลิศยิ่ง แม้เวลาจะผ่านไปนานนับพันปี วันที่นักประวัติศาสตร์จีนเปิดสุสานของจักรพรรดิติ้งก็ได้เห็นความยั่งยืนของวัตถุที่พระองค์จัดวางไว้ตามความเชื่อที่จะกลับมาฟื้นคืนชีพและเสวยสุขพร้อมกับข้าวของเครื่องใช้ของจักรพรรดิจีนผู้ยิ่งใหญ่ตามฐานันดรศักดิ์ของพระองค์ แต่เมื่อเดินเข้าไปยังห้องบรรจุหีบพระศพของจักรพรรดิและพระมเหสีทั้งสอง พวกเขาเห็นข้าวของอันมีค่าสำหรับจักรพรรดิและพระมเหสี เช่น ผ้าไหมคลุมพระศพ ชุดฉลองพระองค์ของฮ่องเต้และฮองเฮาที่ถักทอลวดลวยงามยิ่ง มงกุฎของจักรพรรดิและพระมเหสีซึ่งทอจากด้ายทองคำและอัญมณีมีค่าหลากสีซึ่งสร้างสรรค์ขึ้นอย่างงดงามชนิดที่ช่างปัจจุบันยังมิอาจเทียบฝีมือกันได้ แต่สิ่งที่คาดหวังว่าจะได้เห็นหีบพระศพที่สมบูรณ์และงามสง่าเยี่ยงจักรพรรดิ กลับพบเพียงหีบไม้ชั้นดีขนาดใหญ่สามใบที่แตกสลาย ผุพัง ไปตามกาลเวลา ภายในมีเครื่องใช้ส่วนพระองค์ที่ชื่นชอบและใช้เป็นประจำจัดไว้รอบพระศพยังคงวางอยู่ ณ จุดเดิม แต่พระศพได้สูญสลายไปสิ้นแล้วเหลือเพียงเศษผ้าไหมอันเป็นฉลองพระองค์ที่สวมกับศพเหลือทิ้งไว้ให้ชนรุ่นหลังเท่านั้น เถ้ากระดูกก็ไม่มีให้พบเห็นเลย ความยิ่งใหญ่ของสุสานแห่งนี้ คือ ข้าวของเครื่องใช้ของจักรพรรดิติ้งที่ยังคงความงดงามและยิ่งใหญ่ พระราชวังต้องห้ามจำลองที่สร้างเป็นสุสาน หลังจากเสร็จสิ้นพิธีศพของจักรพรรดิติ้งก็เกิดศึกชิงอำนาจระหว่างพระโอรสสองพระองค์ซึ่งเกิดต่างพระมารดา แม้พระองค์จะทำพระพินัยกรรมกำหนดให้พระโอรสที่เกิดจากพระสนมคนโปรดสืบทอดราชบัลลังก์ต่อไป แต่เหล่าขุนนางไม่ยอมทำตามพระบัญชานั้นโดยสนับสนุนพระโอรสอีกองค์ขึ้นครองอำนาจแทน จึงเกิดศึกชิงอำนาจขึ้นในราชสำนัก ต่อมาอีกไม่กี่ปีราชวงศ์หมิงก็สิ้นสลายเพราะกองทัพประชาชนบุกเข้าปล้นและยึดวังล้มล้างราชวงศ์หมิงก่อนที่กองทัพของชิงจะเข้าทำลายพวกเขาได้และก่อตั้งราชวงศ์ชิงขึ้น อันถือเป็นการสิ้นสุดราชวงศ์หมิงอย่างแท้จริง

ภาพความโอ่อ่าสง่างามของสุสานจักรพรรดิติ้ง ข้าวของเครื่องใช้สูงค่าและมากมาย ยังคงอยู่ให้ชนรุ่นหลังเห็นและชื่นชมกับความยิ่งใหญ่ของจักรพรรดิยุคโบราณ ส่วนพระศพสูญสลายไปสิ้น มันบอกยืนยันชัดและเตือนใจชนรุ่นหลังได้ว่า  แม้จะอยู่ในชนชั้นสูงหรือต่ำ เมื่อต้องลาลับจากโลกนี้ไปสู่แดนความตาย ร่างกายต้องย่อยสลายและผุพังไปตามกฎธรรมชาติเสมอ ไม่มีผู้ใดหนีพ้นหลักธรรมนี้ได้ สิ่งที่ชนรุ่นหลังจดจำเกี่ยวกับราชวงศ์หมิง คือ การก่อตั้งอาณาจักรและสืบทอดยาวนานอย่างยิ่งใหญ่ ความเสื่อมโทรมของงานบริหารในรัชสมัยแต่ละพระองค์อันเป็นเหตุให้ราชวงศ์ต้องสูญสลายและเปลี่ยนราชวงศ์ไปในท้ายที่สุดล้วนเกิดขึ้นจากจักรพรรดิและข้าราชบริพารที่เห็นแก่ตัว มัวเมาในกิเลสตัณหา แย่งชิงอำนาจกัน บีบคั้นประชาชนเพื่อความสุขส่วนตัว คนรักชาติ รักแผ่นดิน บริหารบ้านเมืองน้อยกว่าคนชั่ว จักรพรรดิละเลยประชาชน ไร้จิตสำนึกต่อหน้าที่ของจักรพรรดิซึ่งต้องเสียสละเพื่อปวงชนและความผาสุกของบ้านเมืองเป็นหลัก ประวัติศาสตร์ราชวงศ์หมิงนั้นแม้จะมีจักรพรรดิมากพระองค์ที่สุด แต่มีน้อยมากที่จะเป็นที่กล่าวขานในทางชื่นชมสำหรับประชาชนในเวลานั้นหรือนักประวัติศาสตร์ในยุคปัจจุบัน ดังนั้น การเปิดสุสานจักรพรรดิติ้งแห่งราชวงศ์หมิงช่วยยืนยันหลักธรรมที่ว่า ความตาย คือ ความว่างเปล่าและเป็นสิ่งที่แน่นอนอย่างเดียวของมนุษย์ สิ่งที่เหลือไว้ในปฐพีนี้ คือ ผลของการทำดีหรือทำชั่วที่เขาหรือเธอกระทำไว้เมื่อยังมีชีวิตว่า จะเป็นที่กล่าวขานในทางดีหรือร้ายให้ผู้คนคิดถึงชื่นชมหรือประณามหยามเหยียด ประชาชนรู้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นบนแผ่นดินหรือในพระราชวังของจักรพรรดิ แม้ไม่อาจพูดได้ถนัดปาก แต่ความเกลียดที่ประชาชนแสดงออกให้โลกเห็น แม้จะแตะต้องคนที่พวกเขาเกลียดไม่ได้ จนกลายเป็นที่กล่าวขานมาถึงยุคปัจจุบัน คือ ตำนานการทำปาท่องโก๋ซึ่งประชาชนได้รับการกดขี่ข่มเหงจากข้าหลวงชั้นผู้ใหญ่และจักรพรรดิที่อ่อนแอ พวกเขาต้องการประณามและแสดงความไม่พอใจอย่างยิ่ง จึงปั้นแป้งสองชิ้นแล้วนำมาติดกัน จากนั้นไปทอดในน้ำมันเดือด แล้วนำมากินอย่างเอร็ดอร่อยเพื่อความสะใจของประชาชน ปาท่องโก๋คือตัวแทนข้าหลวงชั่ว น้ำมันเดือดคือความแค้นใจของประชาชน มันเป็นการตอบโต้ของประชาชน จักรพรรดิที่อ่อนแอไม่ดูแลแผ่นดินให้สงบสุขหรือเป็นทรราชย์จักถูกประณามสืบทอดกันมาชั่วลูกชั่วหลานในหมู่ประชาชนอย่างไม่มีวันลืมเลือนได้ แม้จะไม่เหลือเถ้าถ่านแต่คำกล่าวขานในทางไม่ดีจะยังคงได้ยินอยู่ถึงชนรุ่นหลัง สังขารไม่เที่ยงแท้ ผลกรรมไม่ว่าดีหรือชั่วที่กระทำบนโลกสืบทอดยาวนานไม่สูญสลายแตกต่างจากเลือดเนื้อของคน สุดท้ายก็เหลือแค่พื้นที่สี่เหลี่ยมเล็กที่ร่างเหยียดยาวได้เท่านั้น มันเป็นสัจธรรมโดยแท้

 

****************************

ความแข็ง และ ความอ่อน

 

ขุนพลที่สันทัดในการนำทัพ ย่อมมีพร้อมทั้งความแข็งที่มิอาจหักล้างลงได้และความอ่อนที่ไม่ยอมสยบหัว ดังนั้น จึงสามารถชนะความแข็งด้วยความอ่อน ชนะข้าศึกที่เข้มแข็งด้วยกำลังที่อ่อนกว่า ถ้าแม้นมีความอ่อนอย่างเดียว พลังรบแห่งกองทัพย่อมถูกบั่นทอนได้โดยง่าย ถ้ามีความแข็งอย่างเดียว พลังรบแห่งกองทัพจะถูกตีสูญสิ้นไปในที่สุด พึงพร้อมด้วยความแข็งและความอ่อน แข็งอ่อนประสานกัน จึงต้องด้วยหลักแห่งขุนพล

 

ความหมาย

 

หลักคิดเรื่องความอ่อน ความแข็ง นี้ขงเบ้งต้องการให้รู้จักคิดวิเคราะห์สถานการณ์อย่างมีสติและยึดธาตุแท้ของเหตุการณ์ให้ได้ แม้จะกำลังอยู่ในสถานการณ์คับขันเพียงใดก็ตาม อันเป็นหัวใจสำคัญของ การประสานความแข็งกับความอ่อนเข้าด้วยกันโดยอาศัยความสุขุมเยือกเย็นและสมองอันแจ่มใสหนักแน่นของผู้นำ ดังนั้น ผู้นำจึงต้องฝึกฝนบังคับตนให้มีความเยือกเย็นและรอบรู้เมื่อต้องอยู่ในสภาวะคับขันและอันตรายอย่างยิ่ง เพื่อนำพากองทัพหรือองค์กรไปสู่ความปลอดภัยหรือชัยชนะ

***************************

            งานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติครั้งที่ 2/2552 เริ่มตั้งแต่ 15-25 ตุลาคม ที่ศูนย์ประชุมสิริกิตต์ ตอนนี้ก็ใกล้เวลาสิ้นสุดงานแล้ว  ฝากเตือนมิให้ชะล่าใจกับเชื้อไข้หวัด 2009 ที่ยังระบาดในเมืองไทย และองค์การอนามัยโลกประกาศเตือนการระบาดใหญ่อีกครั้งของเชื้อตัวนี้ที่เชื่อว่าจะหนักและแผ่ขยายกว้างขึ้นด้วยลักษณะภูมิอากาศเย็น ชื้น ของแต่ละทวีป ขณะที่รัฐบาลไทยยกเลิกประกาศตัวเลขคนติดเชื้อ คนตาย ในไทยไปแล้วเพราะเกรงทำลายภาพลักษณ์งานประชุมเอเชียนที่หัวหิน อันอาจส่งผลให้คนไทยชะล่าใจว่าไม่มีโรคนี้ในเมืองไทยแล้ว

            อันที่จริงไข้หวัดใหญ่ 2009 ยังระบาดอยู่ในทุกท้องที่ของไทย เพียงแต่รัฐไม่ประกาศตัวเลขเท่านั้น เชื้อนี้จะเป็นอันตรายสูงสุดกับเด็ก คนแก่ เพราะจะตายภายใน 3 วัน ถ้าไม่ได้รับยารักษาทันเวลา เชื้อจะทำลายปอดเป็นหลัก ส่วนการเก็บยาของรัฐไม่ได้มีมากตามที่แจ้งไว้เพราะขาดเงินซื้อยา ถ้ามีการระบาดหนัก ทุกชาติจะเก็บยาไว้ใช้กับพลเมืองของตนซึ่งเป็นเรื่องธรรมดา ฝรั่งเป็นคนผลิตยารักษาโรคนี้ ย่อมใช้เพื่อฝรั่งด้วยกัน ไม่มีทางเผื่อแผ่มาถึงชาติเอเชียแน่ ส่วนคนไทยก็มีการแบ่งระดับชั้นไว้ในการรับยา ชนชั้นสูงมีบรรดาศักดิ์ทั้งหลาย ข้าราชการ นักการเมืองและคนรวยมีสิทธิ์รับยาก่อน ชาวบ้านเป็นตัวเลือกสุดท้าย

            หากไม่ต้องการเป็นตัวเลือกสุดท้ายต้องป้องกันมิให้ติดเชื้อนี้ก่อนด้วยวิธีราคาถูกมาก คือ ล้างมือบ่อยด้วยสบู่หรือเจล กินของร้อน ใช้ช้อนกลาง ออกกำลังกายให้ร่างกายแข็งแรง เลี่ยงอยู่ในที่ชุมชนหนาแน่น เลือกอยู่สถานที่โปร่ง อากาศถ่ายเทดี หากเป็นไข้สูง อาการคล้ายหวัด ถ้าเป็นเด็กหรือคนแก่ ควรพบแพทย์โดยเร็วเพื่อคัดกรองว่าเป็นหวัดธรรมดาหรือหวัดใหญ่2009 ถ้าไม่อยากให้เด็กหรือคนแก่ตาย ก็ควรเลี่ยงพาพวกเขาไปห้างสรรพสินค้า หรือที่ชุมชมหนาแน่น ช่วงนี้อากาศในไทยปรวนแปรมาก การติดเชื้อย่อมง่ายมาก ถ้ารักพวกเขาก็ไม่ควรพาไปอยู่ในที่เสี่ยงตาย

            อีกสถานที่หนึ่งที่พึงเลี่ยงอย่างมาก คือ หัวหิน เพราะมีการเข้ามาของสื่อต่างชาติและเจ้าหน้าที่ต่างชาติซึ่งอาจมีเชื้อหวัดใหญ่2009ในเขตประเทศของเขาอยู่ในร่างกาย แต่ยังไม่แสดงอาการ เมื่อรวมกับเชื้อในพื้นที่หัวหิน เท่ากับสะสมเชื้อเพิ่มสูงพิเศษ ถ้าร่างกายของใครอ่อนแอเล็กน้อย ก็มีสิทธิ์ติดเชื้อง่ายขึ้น ถ้าไม่อยากตายหรือติดเชื้อหรือไม่อยากเป็นตัวเลือกสุดท้ายของรัฐบาล ก็ควรเลี่ยงจากหัวหิน

****************************

จัดการหนี้อย่างมีสติ

 

เขียนโดย  ลูกแก้ว

 

เบื้องหลังของหนี้เงินมาจากสภาพเครดิตของผู้กู้ว่าดีมากหรือน้อย จักส่งผลต่อจำนวนเงินกู้ยืมด้วย เจ้าหนี้ใช้ประวัติธุรกรรมการเงิน รายได้ และลักษณะอาชีพของผู้กู้ในการประเมินให้สินเชื่อเป็นหลัก การกู้หนี้ได้จึงถือว่า ผู้กู้มีเครดิตดี อีกด้านหนึ่งคือ การจ่ายคืนหนี้ได้ตามเวลาในสัญญายังสร้างเครดิตที่ดีแก่ลูกหนี้ด้วย เมื่อต้องมีการกู้ยืมครั้งต่อไป ประวัติการใช้หนี้ที่อยู่ในเครดิตบูโรช่วยให้เจ้าหนี้คนใหม่ยินยอมให้กู้ยืมง่ายขึ้น เราจักเห็นว่า เงินกู้มีด้านดีและด้านมืดที่ส่งผลต่อลูกหนี้ได้ ดังนั้น ลูกหนี้จึงต้องมีสติในการกู้หรือการใช้คืนหนี้ ถ้าไม่อยากถูกบันทึกประวัติเสียในเครดิตบูโรอันส่งผลต่อการทำธุรกรรมในอนาคต

การกู้หนี้ยืมเงินจากเจ้าหนี้บุคคลธรรมดาหรือสถาบันการเงิน ผู้กู้หรือลูกหนี้ล้วนมีเหตุผลประกอบการกู้ทั้งที่น่าเชื่อถือหรือไร้สาระก็ได้ บางคนต้องการกู้เงินไปปรับปรุงกิจการ บ้างไปซื้อรถหรือเครื่องประดับราคาแพง บ้างนำเงินกู้ไปเที่ยวเตร่หาความสุข ปัจจุบันนี้มีแหล่งเงินกู้ที่หาง่ายขึ้น นอกเหนือจากการใช้สัญญากู้ เช่น การกดบัตรเครดิตเบิกเงินสดล่วงหน้า มันจะกลายเป็นเงินกู้ทันที การขอสินเชื่อบัญชีเดินสะพัด และอื่นๆ ส่วนใหญ่ตอนได้เงินกู้มามักคิดว่าเดี๋ยวก็หาไปคืนได้ บ้างก็คิดว่ากู้ประเดี๋ยวจะคืน เมื่อถึงเวลาอันควรที่ต้องคืนเงิน หลายคนอาจเกิดปัญหาคืนเงินไม่ทันเวลา จึงกลายเป็นหนี้พอกสะสมทบทวีขึ้นจนกลายสภาพเป็นคนแบกหนี้หลังแอ่น บางคนก็ตั้งใจกู้ยืมเงินเพื่อโกงเจ้าหนี้แล้วเชิดเงินหนีหายไป เจ้าหนี้จึงมีหลายวิธีในการตามทวงหนี้หรือลดความเสียหายของตนลง อาทิเช่น จ้างคนทวงหนี้แบบโหด ดำเนินคดีทางกฎหมาย ขู่เพิ่มดอกเบี้ยหรือค่าธรรมเนียมสารพัดชื่อ และอื่นๆ

หนี้ที่สร้างปัญหาในสังคมมากที่สุดเมื่อเศรษฐกิจตกต่ำ คือ หนี้บัตรเครดิต เนื่องจากเป็นการก่อหนี้ที่ง่าย ไม่มีขั้นตอนยุ่งยาก แต่ละคนอาจมีบัตรหลายใบทำให้มีวงเงินเบิกได้มากเมื่อเทียบกับศักยภาพแท้จริงของผู้ใช้บัตร หลายคนจึงก่อหนี้โดยขาดสติ เมื่อรู้ตัวก็เป็นหนี้เกินความสามารถจะใช้คืนแล้ว อีกทั้งสถาบันการเงินพยายามกระตุ้นให้ใช้บัตรเพื่อรับค่าธรรมเนียมจากร้านค้าที่ถูกรูดบัตรซึ่งเป็นรายได้ของสถาบันฯ ลูกหนี้บัตรเครดิตจึงเกิดขึ้นง่าย แม้จะมีข้อเสนอให้จ่ายคืนเงินแก่สถาบันฯด้วยเวลากว่า 45 วัน แต่เจ้าของบัตรที่รูดเพลินจักไม่สามารถจ่ายคืนหนี้ได้ทันเวลา จนกลายเป็นหนี้สะสมทุกเดือนพร้อมกับดอกเบี้ย 20 % ซึ่งเป็นอัตราดอกเบี้ยเต็มเพดานที่ธนาคารชาติอนุญาตให้สถาบันการเงินคิดกับลูกหนี้บัตรเครดิตได้ สิ่งที่ผู้ใช้บัตรมักลืมดูในใบแจ้งหนี้ คือ อัตราดอกเบี้ย 20 % กรณีผิดนัดชำระหนี้ซึ่งจะพอกทวีขึ้นทุกรอบเรียกชำระ ตัวอย่างเช่น รอบนี้ค้างไว้ 100 บาท จะถูกคิดอัตราดอกเบี้ยนี้เข้าไปทันทีที่พ้นเวลาชำระหนี้ว่าหนี้ค้างอยู่ 120 บาท รอบถัดไปมีการใช้บัตรมูลค่า 100 บาท แล้วไม่จ่ายตามเวลาอีก จะเท่ากับ 100 + 120 + อัตราดอกเบี้ย 20 % จะกลายเป็นหนี้ในรอบถัดไปเรื่อยๆ เมื่อทบกับยอดใช้จ่ายใหม่ ผู้ใช้บัตรจึงแบกหนี้ที่มีดอกเบี้ยซ้อนทบทวีจนสุดท้ายก็กลายเป็นหลักแสนหลักล้านในเวลาไม่กี่เดือนเท่านั้น อีกทั้งยังมีค่าธรรมเนียมทวงหนี้ที่คิดทุกเดือนในจดหมายทวงหนี้จนกว่าจะได้รับชำระครบถ้วน

ลูกหนี้อีกประเภท คือ ลูกหนี้สินเชื่อต่างๆ เช่น สินเชื่อส่วนบุคคล สินเชื่อเพื่อซื้อบ้าน สินเชื่อบัญชีเดินสะพัด และสารพัดชื่อต่างๆ ถือเป็นสัญญากู้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์และอยู่ในความควบคุมของธนาคารชาติซึ่งกำหนดอัตราดอกเบี้ยส่วนใหญ่ในเวลานี้ประมาณ 5 – 8 เปอร์เซนต์ อันเป็นไปตามกลไกตลาดที่เจ้าหนี้กำลังแย่งลูกหนี้ให้มาใช้สินเชื่อของตนเพราะดอกเบี้ยเป็นรายได้หลักของสถาบันการเงินในเวลานี้ การคิดดอกเบี้ยผิดนัดก็มีอัตรา 7%  อีกอย่างหนึ่งคือ การให้สินเชื่อของสถาบันการเงินจะมีขั้นตอนตรวจสอบลูกหนี้ละเอียดและมีระบบป้องกันความเสียหายไว้ จึงสามารถให้อัตราดอกเบี้ยที่ไม่แพงได้เพราะความเสี่ยงต่ำ อันแตกต่างจากหนี้บัตรเครดิตที่เลือกลูกค้าไม่ได้ นอกจากนั้นสัญญาสินเชื่อต่างๆมักมีการนำทรัพย์สินของลูกหนี้หรือบุคคลเพื่อค้ำประกันหนี้สินไว้ ทำให้เจ้าหนี้ลดความเสียหายหรือความเสี่ยงลงอย่างมาก ถ้าลูกหนี้ไม่สามารถใช้คืนหนี้ได้ตามกำหนดเวลา เจ้าหนี้ก็ไปเรียกเงินจากผู้ค้ำประกันหรือเอาทรัพย์สินไปขายทอดตลาด เมื่อความเสี่ยงต่ำ การคิดอัตราดอกเบี้ยจึงไม่สูงเท่าอัตราที่คิดกับลูกหนี้บัตรเครดิตอย่างเห็นได้ชัด

ก่อนจะก่อหนี้ยืมเงินแบบไหน ลูกหนี้ควรใช้สติคิดพิจารณาข้อดีข้อเสียและศักยภาพของตนก่อนว่า ควรเป็นหนี้หรือไม่ ความสามารถใช้คืนเงิน แหล่งเงินกู้ นักธุรกิจรุ่นใหม่บางคนมักง่ายหรือไม่ต้องการไปยื่นขอสินเชื่อเพื่อกิจการ จึงกดเบิกเงินสดล่วงหน้าจากบัตรเครดิตมาเป็นเงินหมุนเวียนหรือเพื่อลงทุน หวังว่าจะนำรายได้หรือกำไรจากกิจการไปจ่ายคืนทีหลัง แต่การคาดการณ์อาจผิดพลาดด้วยหลายสาเหตุ ทำให้ต้องแบกอัตราดอกเบี้ย 20 % ต่อไปจนพอกพูนหนี้นับแสนบาทด้วยเวลาไม่กี่เดือน ทั้งที่ค้าขายได้แค่เดือนละไม่กี่พันบาทหรือใช้เงินประเภทนี้เพื่อซื้อของสนองตัณหาหรือเที่ยวเตร่ แต่มีเงินเดือนแค่เดือนละไม่ถึงสองหมื่นบาท ยิ่งไม่ยอมจ่ายหรือจ่ายแบบจำนวนขั้นต่ำก็จะพอกพูนหนี้เงินต้นที่บวกอัตราดอกเบี้ยสูงนี้ไปทุกเดือน ในที่สุดก็ถูกระงับการใช้บัตร สิ่งที่ลูกหนี้ต้องเจอคือ มิใช่แค่อัตราดอกเบี้ยที่สูงมากเท่านั้น เมื่อคิดตัวเลขหนี้สินทั้งหมดจะเห็นตัวเลขค่าธรรมเนียมติดตามหนี้เดือนละ 300 – 500 บาท(แล้วแต่อัตราของสถาบันการเงิน) และชื่อค่าธรรมเนียมแปลกๆที่บวกเพิ่มเข้าไปทุกเดือน ดังนั้น หนี้สินจากบัตรเครดิตซึ่งควรจะบวกแค่อัตราดอกเบี้ยก็ต้องเจอค่าธรรมเนียมสารพัดชื่ออีก ทำให้ตัวเลขหนี้สูงขึ้น หนี้ใช้จ่ายโดยบัตรเครดิตล้วนๆก็มีอัตราดอกเบี้ยทบต้นซ่อนอยู่ ทำให้มองไม่เห็นหนี้แท้จริงของลูกหนี้ สรุปคือ หนี้แท้จริงของลูกหนี้อาจไม่สูง แต่หนี้อุปกรณ์ปกคลุมจนมองแทบไม่เห็นตัวเลขจริง ทั้งนี้ต้องไม่ลืมว่า ลูกหนี้ได้เซ็นชื่อยอมรับค่าใช้จ่ายอันเกิดจากการใช้บัตรเครดิตแล้วในสัญญาครั้งแรกที่ขอมีบัตรกับสถาบันการเงิน จึงเป็นสิทธิ์ของเจ้าหนี้โดยชอบ

เจ้าหนี้มีรายได้จากดอกเบี้ย ค่าธรรมเนียมต่างๆซึ่งลูกหนี้ต้องจ่ายเมื่อใช้บริการ เงินเหล่านั้นก็เป็นเงินเดือนที่จ้างพนักงานบริการลูกค้าในแผนกต่างๆ รวมทั้งค่าติดตามทวงหนี้ด้วย เมื่อเกิดสถานการณ์หนี้สินพอกพูนเกินความสามารถของลูกหนี้จากการประเมินของเจ้าหนี้ สิ่งที่ต้องพบ คือ จดหมายทวงหนี้ การส่งคนไปแจ้งเตือน และขู่ว่าจะฟ้องคดีที่ศาลถ้าไม่จ่ายคืนเงินภายใน 7-30 วัน อันสร้างความตื่นตระหนกใจแก่ลูกหนี้อย่างมาก บางคนลนลานยิ่งเมื่อตัวเลขหนี้สินเป็นหลักแสนหรือหลักล้านบาท จึงตระหนักใจว่าไม่มีทางใช้หนี้ภายในเวลานั้นได้

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับปัญหาทวงหนี้และระยะเวลาชำระคืนสั้น ควรตั้งสติให้มั่นคงก่อน ทุกปัญหาย่อมมีทางแก้ไขเสมอ ขอเพียงมีสติจะมองเห็นมันได้ ก่อนอื่นควรทราบว่า เจ้าหนี้ต้องการเงินคืนเท่านั้น ขอเพียงเห็นว่าลูกหนี้ไม่คิดหนีหนี้ แค่ขาดสภาพคล่องทางการเงิน สุจริตใจที่จะคืนเงิน ความตายของลูกหนี้ไม่มีประโยชน์ต่อเจ้าหนี้เลย แหล่งรายได้ของลูกหนี้น่าเชื่อถือ การเจรจาทยอยผ่อนคืนหนี้จะเกิดขึ้นง่าย ดังนั้น ลูกหนี้ต้องตั้งสติในการลดตัวเลขหนี้ลงให้เต็มความสามารถก่อน ด้วยการนำตัวเลขหนี้เปรียบเทียบกับหลักทรัพย์ต่างๆที่ถือครองอยู่ว่า จะเหลือตัวเลขหนี้เท่าไร การขายหลักทรัพย์ออกไปด้วยตัวเองย่อมได้ราคาสูงกว่าปล่อยให้เจ้าหนี้ยึดไปตีราคาหรือประมูลขายเพื่อชำระหนี้เองเพราะจะได้ราคาซื้อขายที่ต่ำมากและมักไม่พอชำระหนี้ ทำให้ลูกหนี้ยังเป็นหนี้ต่อไป

หนี้บัตรเครดิตมีอัตราดอกเบี้ยสูงถึง 20 % ถ้าไม่มีหลักทรัพย์เพื่อลดทอนหนี้ได้ ก็ควรหาแหล่งเงินกู้ที่มีดอกเบี้ยต่ำกว่าไปปิดหนี้บัตรฯก่อน เช่น กู้ยืมจากพ่อแม่ญาติพี่น้อง เปลี่ยนหนี้บัตรฯไปเป็นหนี้ตามสัญญากู้ที่มีดอกเบี้ยต่ำกว่า เป็นต้น ทั้งนี้การเปลี่ยนรูปแบบการกู้ยังต้องอาศัยคุณสมบัติส่วนตัวของลูกหนี้ว่าน่าเชื่อถือในแหล่งรายได้ที่จะชำระคืนหรือไม่ เช่น ยังทำงานอยู่ ระดับเงินเดือนพอคืนเงินหรือไม่ ลักษณะวิชาชีพ เป็นต้น ดังนั้น ถ้าลูกหนี้ตกงานหรือกิจการล้มหรือมีประวัติชอบเบี้ยวหนี้ มีคดีความทางการเงินเยอะ การปรับเปลี่ยนไปอยู่ในระบบสัญญากู้ที่มีดอกเบี้ยต่ำกว่า คงทำยากขึ้น ดังนั้น การรักษาเครดิตธุรกรรมจึงเป็นเรื่องสำคัญ

การปรับโครงสร้างหนี้เดิมไปเป็นสัญญากู้ใหม่เป็นเรื่องฮิตที่สถาบันการเงินจะใช้กับลูกหนี้ซึ่งยังมีหวังในการได้เงินกู้คืน โดยให้ทยอยคืนเป็นรายเดือนในอัตราแน่นอน ทั้งนี้ ลูกหนี้ต้องเจรจาหาตัวเลขหนี้ที่เหมาะสมและเป็นธรรมด้วย คือ เจ้าหนี้ควรลดทอนหรือหักดอกเบี้ยทบต้นที่แทรกในตัวเลขหนี้ทั้งหมดออกไปเพื่อให้เหลือเงินต้นจริงและอัตราดอกเบี้ยที่ลูกหนี้จ่ายได้จริง เจ้าหนี้ยอมลดตัวเลขกำไรลง ส่วนค่าติดตามหนี้ก็ต้องเป็นจำนวนที่เป็นธรรมด้วย ก่อนการเจรจานั้นลูกหนี้ต้องเตรียมข้อมูลส่วนของตน อาทิ แหล่งรายได้จริง ศักยภาพของลูกหนี้ หลักทรัพย์หรือคนที่จะค้ำประกันหนี้ใหม่เพื่อให้เจ้าหนี้เชื่อถือว่า ต้องได้เงินคืนแน่ การแสดงความสุจริตใจว่าต้องการใช้หนี้ ความอดทนต่อการพูดข่มขู่หรือคำพูดไม่สบายหูจากฝ่ายเจ้าหนี้ เป็นต้น การเจรจาจึงเริ่มต้นและสิ้นสุดด้วยดีได้

เมื่อได้รับจดหมายทวงหนี้ซึ่งแสดงว่าศักยภาพการจ่ายคืนหนี้เริ่มมีปัญหาจนกระทั่งเจ้าหนี้ไม่วางใจอีกต่อไป ลูกหนี้ไม่ควรหลบหนีหนี้เพราะจะทำลายเครดิตบูโรของตนอันส่งผลต่อการกู้ยืมในอนาคต เช่น การกู้เงินซื้อบ้าน ซื้อรถ ขอสินเชื่อ เป็นต้น บางคนอาจเถียงว่า หนี 10 ปีก็ไม่ต้องใช้หนี้แล้ว แต่เวลา 10 ปีนั้นอาจสร้างอนาคตดีๆได้อีกมาก แต่ต้องใช้ชีวิตหลบซ่อนตัวจากเจ้าหนี้อย่างไร้ความสุขหรือไร้อนาคต ดังนั้น จึงควรคลายปัญหาทีละเปลาะด้วยสติก่อน การเจรจาต่อรองหนี้สินนั้นสามารถทำได้ทั้งก่อนหรือหลังขึ้นศาลก็ได้ ถ้าก่อนขึ้นศาลเจ้าหนี้ไม่ยอมลดหย่อนผ่อนปรน ก็รอให้ฟ้องศาลก่อนเพื่อศาลจะจัดทีมเจรจาประนอมหนี้ขึ้นโดยมีผู้พิพากษาหรือเจ้าหน้าที่ศาลเป็นตัวกลางพูดคุยเพื่อหาข้อยุติให้สองฝ่ายพอใจและเป็นธรรม ลูกหนี้สามารถยื่นข้อเสนอที่จะคืนเงินตามศักยภาพของตนก็ได้ มันจึงไม่ใช่ทางตันเมื่อเจ้าหนี้ไม่ยอมคุยด้วย ส่วนใหญ่เจ้าหนี้ต้องการเงินคืนหรือทำการค้าขายก็อยากได้กำไรไม่ว่ามากหรือน้อย ถ้าลูกหนี้แสดงความสุจริตใจตีแผ่ศักยภาพแท้จริงในการคืนเงินให้เจ้าหนี้รับทราบว่าผ่อนคืนได้เท่าไร เจ้าหนี้มักยอมรับฟังและรับข้อเสนอนั้นเพราะเขาแค่ลดกำไรลงหรือลดความเสียหายลง แต่หนี้ไม่สูญทั้งหมด

ก่อนการก่อหนี้เป็นเรื่องสำคัญเพราะทุกคนจะมีเครดิตทางการเงินเท่าเทียมกันหมด วันใดที่เริ่มกู้เงินจะถูกบันทึกการจ่ายคืนเงิน การค้างชำระ เครดิตของบุคคลนั้นจะเป็นเส้นกราฟที่อาจสูงหรือต่ำได้จากวินัยการเงิน ถ้ามันลดต่ำกว่าเส้นมาตรฐานเมื่อไร จะกลายเป็นเส้นแดงอันพึงระวังของเจ้าหนี้และเครดิตของลูกหนี้มีปัญหาแน่ การใช้เงินจากสินเชื่อต่างๆควรใช้เพื่อเหตุผลตามที่ขอกู้เท่านั้น การใช้เงินผิดประเภทสร้างปัญหาหนักแก่ลูกหนี้เสมอ เช่น กู้เงินเพื่อปรับปรุงกิจการ แต่เอาไปซื้อรถหรู ซื้อบ้านใหม่ เมื่อกิจการขาดเงินก็ไม่มีปัญญาจ่ายเงินคืนหนี้ เป็นต้น คนใช้บัตรเครดิตควรรักษาวินัยทางการเงิน ด้วยการเลือกชำระเงินเต็มวงเงินทุกรอบบิล ขอให้เตือนตนเสมอว่า การชำระขั้นต่ำเท่ากับสร้างหนี้สินและถูกคิดดอกเบี้ยอัตราสูงสุดเมื่อเทียบกับการใช้สินเชื่อทั่วไป ผู้ใช้บัตรต้องไม่กดเงินสดเบิกล่วงหน้าจากบัตรเครดิตเด็ดขาดเพราะมันคือการกู้เงินด้วยอัตราดอกเบี้ย 20 % ควรเข้มงวดต่อการใช้เงินเยี่ยงมีเงินสดติดตัว และบัตรเครดิตเป็นเครื่องมืออำนวยความสะดวกอย่างหนึ่ง คือ มีรายได้แค่ไหน หลังหักเงินออมทุกเดือนแล้ว จึงเป็นเงินที่ใช้จ่ายได้ การไม่มีเงินออมในชีวิตเลย คนไม่มีอนาคตจึงกระทำกัน เงินออมจะมีประโยชน์ยามประสบปัญหาทางการเงินหรือปัญหาสุขภาพให้สามารถดำรงชีพอยู่ได้ต่อไปอย่างมีศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ ดังนั้น การก่อหนี้ยืมเงินไม่ใช่เรื่องผิดปกติ แต่ควรอยู่ในขอบเขตที่ผู้กู้สามารถรับผิดชอบได้ ระวังการใช้ชีวิตหรือใช้เงินให้เหมาะสมและจำเป็นเท่านั้น ใช้ศักยภาพของตนเองอย่างเต็มที่ในการทำงาน เมื่อเป็นหนี้ก็ต้องชดใช้ การหนีมิใช่ยุติปัญหา แต่เป็นการต่ออายุของปัญหาให้ยาวขึ้น การแก้ปัญหาต้องทำด้วยสติ ศักยภาพในหารายได้คือสิ่งที่เจ้าหนี้ให้ความสำคัญอันดับต้นและช่วยให้การเจรจาประนอมหนี้ทำง่ายขึ้น หนทางสุดท้ายที่ลูกหนี้จะต้องพบเมื่อไม่จ่ายคืนหนี้ คือ การเป็นบุคคลล้มละลายหรือเรียกสั้นๆว่าตายทางแพ่ง อันส่งผลให้ทำธุรกรรมทุกชนิดไม่ได้ ถ้ามีทรัพย์สินหรือรายได้งอกเงยก็ถูกยึดไปใช้หนี้ทั้งหมด มันไม่ใช่ทางปิดของลูกหนี้ซึ่งมีหนี้สินตั้งแต่หนึ่งล้านบาทขึ้นไปเพราะกฎหมายให้เวลา 3 ปี สำหรับคนล้มละลายสุจริตหรือ 10 ปีสำหรับคนล้มละลายทุจริตหรือไม่ให้ความร่วมมือกับศาลหรือเจ้าหนี้ มีสิทธิ์ขอให้พ้นจากการล้มละลายได้ซึ่งจะช่วยล้างหนี้ทั้งหมด ประวัติการล้มละลายนี้จะส่งผลร้ายต่อบุคคลนั้นตลอดชีวิตเพราะจะมีบันทึกการล้มละลายไว้เตือนเจ้าหนี้ทางการเงินเสมอ บางอาชีพมีกฎห้ามลูกจ้างที่เคยเป็นบุคคลล้มละลายมาก่อนทำงานนั้น ข้อจำกัดมีมากและต้องพบกับความหวาดระแวงจากผู้อื่นที่ทราบว่าเคยล้มละลายมาก่อนทำให้ขาดความน่าเชื่อถือในการทำกิจกรรมร่วมกัน ยิ่งบางคนตั้งใจล้มละลาย แต่สมาชิกครอบครัวรวยขึ้นผิดตา จะเป็นที่รังเกียจของคนในสังคมอย่างมากเพราะมันเป็นพฤติกรรมการโกงเจ้าหนี้โดยอาศัยข้อกฎหมายถ่ายโอนเงินทองไปให้ครอบครัว แล้วตนยอมล้มละลายเพียงคนเดียวและรอคอยเวลา 3 ปี ผลลัพธ์คุ้มค่าคือ หนี้สินทั้งหมดเป็นพับ ไม่ต้องรับผิดชอบอีกต่อไป เจ้าหนี้รับเคราะห์ฝ่ายเดียว เงินทองของเจ้าหนี้ก็ให้ครอบครัวใช้สอยและจ่ายให้ตนหาความสุขไปด้วย แต่ต้องแน่ใจแล้วว่าไม่ต้องการทำมาหารายได้อีกในอนาคตเพราะจะขาดความน่าเชื่อถืออย่างสิ้นเชิง แม้กฎหมายจะให้กลับมาเป็นคนปกติได้ก็ตาม ประวัตินี้จะติดตัวไปจนสิ้นลมหายใจ วิธีนี้เรียกกันว่า ล้มแล้วรวย ส่วนลูกหนี้ที่มีหนี้ต่ำกว่าหนึ่งล้านบาทควรยึดการเจรจาปรับโครงสร้างหนี้เป็นหลักเพื่อรักษาเครดิตทางการเงินไว้เพื่อการทำงานหรือประกอบกิจการในวันหน้าย่อมเป็นหนทางดีที่สุด ขอให้ตระหนักว่า คนมีหนี้วันนี้มิได้หมายความว่าจะไม่มีอนาคตที่ดี จึงไม่ควรทำลายชีวิตวันนี้อย่างขาดสติ แต่ต้องคลายปัญหาทีละเปลาะ ย่อมพบหนทางที่ดีขึ้นแน่นอน

 

********************************

        ถาม       ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน คือ อะไร ?

               ตอบ       ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน เป็นคำเรียกบุคคลหรือคณะบุคคลที่ทำงานหรือใช้อำนาจในพระนามของกษัตริย์ กรณีกษัตริย์ยังไม่บรรลุนิติภาวะ สวรรคต หรือ ไม่สามารถปฏิบัติพระกรณียกิจของกษัตริย์ได้ ผู้ดำรงตำแหน่งนี้มีอำนาจและทำหน้าที่เยี่ยงเดียวกับกษัตริย์จนกว่าจะมีการแต่งตั้งกษัตริย์องค์ใหม่ตามกฎหมายหรือกฎมณเทียรบาลอันแล้วแต่รัฐธรรมนูญจักกำหนดไว้

 

               ถาม       ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน กับ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ต่างกันอย่างไร ?

               ตอบ       ผู้สำเร็จราชการแผ่นดินเป็นคำเรียกในรัฐธรรมนูญไทย กรณีที่มีเงื่อนไขว่า กษัตริย์ยังไม่บรรลุนิติภาวะ สวรรคต หรือ ไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ของกษัตริย์ได้โดยรัฐสภาเป็นผู้แต่งตั้ง หากรัฐสภายังไม่แต่งตั้ง ประธานองคมนตรีจะดำรงตำแหน่งนี้ไปจนกว่ารัฐสภาแต่งตั้ง ส่วนผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์จะมีเมื่อกษัตริย์ไม่อาจปฏิบัติกรณียกิจชั่วเวลาหนึ่ง จึงทรงแต่งตั้งบุคคลหรือคณะบุคคลปฏิบัติงานตามที่มีพระราชประสงค์โดยมีกำหนดเวลาแน่นอน

 

               ถาม       เมืองไทยเคยมีผู้สำเร็จราชการแผ่นดินหรือไม่ ?”

               ตอบ       ยุครัตนโกสินทร์เคยมีหลายครั้งแล้ว เช่น รัชกาลที่ 5 ครองราชย์เมื่อทรงพระเยาว์จึงมีการตั้งคณะผู้สำเร็จราชการแผ่นดินและตอนที่ทรงเสด็จประพาสต่างประเทศก็ทรงแต่งตั้งพระราชินีเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ รัชกาลที่ 8 ก็ทรงพระเยาว์ตอนเป็นกษัตริย์ก็มีการแต่งตั้งผู้สำเร็จราชการฯ ในรัชกาลที่ 9 เมื่อครั้งทรงผนวชก็ทรงแต่งตั้งพระราชินีให้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

 

               ถาม       รัฐธรรมนูญไทยมีตำแหน่งนี้หรือไม่ ?

               ตอบ       สำหรับรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันกำหนดให้ประธานองคมนตรีทำหน้าที่ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน กรณีที่รัฐสภายังไม่เห็นชอบแต่งตั้งผู้สำเร็จราชการหรือกษัตริย์องค์ใหม่ ดังนั้น ตำแหน่งประธานองคมนตรีจึงมีความสำคัญเมื่อเกิดเงื่อนไขทางรัฐธรรมนูญให้เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน เขาจึงควรมีคุณสมบัติสำคัญ คือ ความจงรักภักดีต่อกษัตริย์ ยึดมั่นกับระบอบประชาธิปไตยอันมีกษัตริย์เป็นพระประมุข และความเป็นกลางทางการเมืองอย่างแท้จริง

 

               ถาม       เหตุไฉนบางกลุ่มจึงเพ่งเล็งคุณสมบัติหรือพฤติกรรมของประธานองคมนตรีเป็นพิเศษ ?

               ตอบ       ถ้าประธานองคมนตรีไม่ดำรงตนอยู่ในพฤติกรรมอันเหมาะควร จักส่งผลร้ายต่อการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีกษัตริย์ทรงเป็นประมุขหรือพระเกียรติของกษัตริย์อย่างมาก เช่น การแผ่อิทธิพลหรือบารมีควบคุมหรือสามารถสั่งสมาชิกรัฐสภา รัฐบาล ฝ่ายทหาร ฝ่ายตุลาการ และอื่นๆได้ เมื่อเกิดเงื่อนไขให้ต้องแต่งตั้งผู้สำเร็จราชการแผ่นดินตามรัฐธรรมนูญซึ่งเป็นอำนาจของรัฐสภา เขาอาจใช้อิทธิบารมีผ่านหน่วยงานเหล่านั้นมิให้คัดเลือกหรือแต่งตั้งผู้สำเร็จราชการแผ่นดินหรือกษัตริย์องค์ใหม่ ทำให้เขาดำรงตำแหน่งนั้นตามรัฐธรรมนูญทันทีเพราะกำหนดว่า ถ้ายังไม่มีการแต่งตั้งตำแหน่งนั้นจากรัฐสภา ประธานองคมนตรีจะทำหน้าที่นั้นไปจนกว่าจะมีการแต่งตั้งอย่างเป็นทางการและสามารถใช้พระราชอำนาจเยี่ยงเดียวกับกษัตริย์ ถ้าเขาใช้อิทธิบารมียับยั้งกระบวนการแต่งตั้งผู้สำเร็จราชการแผ่นดินหรือกษัตริย์องค์ใหม่ได้ ประธานองคมนตรีจะปฏิบัติหน้าที่ผู้สำเร็จราชการแผ่นดินไปนานเท่าใดก็ได้และเป็นไปโดยชอบด้วยรัฐธรรมนูญเพราะมิได้กำหนดเวลาให้ต้องแต่งตั้งไว้ แม้ประเทศจะว่างเว้นพระประมุข แต่ยังมีผู้ใช้อำนาจของกษัตริย์อยู่ งานต่างๆที่ต้องมีการลงพระนามโดยกษัตริย์ก็จะเป็นอำนาจของผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน

               ถาม       หน้าที่ของประธานองคมนตรีคืออะไร ?

               ตอบ       คณะองคมนตรีมีหน้าที่ชัดเจนว่า เป็นที่ปรึกษาของกษัตริย์ ตามที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญ ประธานองคมนตรีจึงเป็นประธานคณะที่ปรึกษาของกษัตริย์ คุณสมบัติสำคัญของผู้ดำรงตำแหน่งในคณะองคมนตรี คือ การไม่ยุ่งเกี่ยวกับการเมืองโดยเด็ดขาด การใช้ตำแหน่งนี้เพื่อหาประโยชน์ทางธุรกิจ แม้มิได้เป็นข้อห้าม แต่เป็นเรื่องมิบังควรอย่างยิ่ง

 

****************************

            ถาม     คนไข้ฟ้องแพทย์กรณีรักษาโรคไม่หายขาดตามที่รับปากไว้ได้หรือไม่ ?

            ตอบ     การฟ้องคดีเพื่อเรียกค่าเสียหายทางแพ่งต้องเป็นไปตามกฎหมายแพ่งว่าด้วยสัญญาก็ต้องมีการทำผิดสัญญาเกิดขึ้น เช่น แพทย์รับปากว่า รักษาโรคมะเร็งหายได้ ถ้าไม่หาย ก็ฟ้องผิดสัญญา ทั้งนี้คนไข้ต้องพิสูจน์ให้ได้ว่า แพทย์ให้สัญญาไว้ชัดเจนและเป็นที่รับรู้กันหรือไม่ซึ่งอาจต้องอาศัยสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษรหรือพยานบุคคลที่น่าเชื่อถือและรับรู้ด้วยตาหรือหูของเขาเอง มิใช่การบอกเล่าสืบต่อกันมา หากเป็นการฟ้องว่าแพทย์รักษาหรือการดูแลไม่เป็นไปตามมาตรฐาน ทำให้โรคของคนไข้ไม่หายหรือมีอาการหนักขึ้น ก็ฟ้องเรียกค่าเสียหายได้ ถ้าแพทย์พิสูจน์ได้ว่าปฏิบัติต่อคนไข้ตามมาตรฐานของการรักษาทั่วไปแล้ว แต่โรคนั้นต้องมีความเป็นไปอย่างนั้นหรือเลือกใช้วิธีรักษาตามที่ควรจะเป็นแล้ว ก็เป็นข้อต่อสู้ที่ศาลรับฟังได้ว่าแพทย์มิได้จงใจไม่รักษาคนไข้หรือรักษาต่ำกว่ามาตรฐาน

            ถาม     คดีคนไข้ฟ้องแพทย์เพราะไม่พอใจการรักษาของแพทย์นั้นทำได้หรือไม่ ?

            ตอบ     มาตรฐานการรักษาของแพทย์มีกำหนดไว้ในกฎหมายและระเบียบต่างๆที่ควบคุมการทำงานของแพทย์ไว้เข้มงวดมาก อีกทั้งการต่อสู้คดีในศาลก็ยังใช้วินิจฉัยของแพทย์อื่นมาเปรียบเทียบกับคดีอีกด้วย ความไม่พอใจการรักษาของคนไข้ไม่ใช่สาเหตุที่จะฟ้องแพทย์ต่อศาลได้ ถ้าแพทย์ได้ปฏิบัติและรักษาคนไข้เป็นไปตามมาตรฐานและเต็มความสามารถ ความรู้ ของแพทย์คนนั้นแล้ว

            ถาม     ปัญหาใดจึงมีคดีคนไข้ฟ้องแพทย์เกี่ยวกับการรักษาบ่อยครั้ง ?

            ตอบ     การติดต่อสื่อสารกับคนไข้หรือญาติไม่ชัดเจนเพียงพอ การคาดหวังของคนไข้สูงเกินไป ทำให้การเกิดความเข้าใจผิดเมื่อมีผลข้างเคียงจากการรักษาเกิดขึ้น รวมทั้งไม่ได้เอาใจใส่กับกฎหมายที่ช่วยคุ้มครองการทำงานของแพทย์ บางครั้งก็เปิดโอกาสให้คนไม่ดีนำไปใช้หากินด้วยการฟ้องแพทย์หรือสถานพยาบาลที่ต้องคำนึงถึงชื่อเสียงเป็นสำคัญแลกกับค่ารักษาราคาแพง จึงเป็นจุดอ่อนให้คนไม่ดีพยายามฟ้องแพทย์เป็นอาจิณ

            ถาม     ทำอย่างไรให้คดีฟ้องแพทย์ลดน้อยลงหรือหมดไป ?

            ตอบ     ก่อนอื่นต้องปรับทัศนคติของคนไข้ว่า แพทย์ต้องการให้คนไข้หายจากโรคและทำงานเต็มความสามารถเสมอ แต่บางโรคต้องใช้เวลารักษาหรือไม่อาจรักษาหายขาดได้ ยาบางชนิดอาจมีผลข้างเคียงแม้จะไม่เกิดกับทุกคน แต่มิได้หมายความว่าจะเกิดกับคนไข้คนนั้นไม่ได้ กล้าซักถามแพทย์เมื่อมีข้อสงสัยเพื่อใช้ประกอบการตัดสินใจเลือกวิธีรักษา ตั้งใจรับฟังความเสี่ยงใดต่อวิธีรักษาของแพทย์ ยอมรับด้วยว่าการผ่าตัดทุกอวัยวะไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่ล้วนมีความเสี่ยงต่อชีวิตทั้งสิ้น ด้านแพทย์ต้องพูดคุยและให้ข้อมูลละเอียดในวิธีรักษาหรือยาที่จะใช้กับคนไข้ รวมทั้งแจ้งความเสี่ยงในการรักษาให้คนไข้และญาติทราบทุกครั้ง โดยเฉพาะการให้ข้อมูลกับคนที่มีอำนาจแท้จริงตามกฎหมายเมื่อต้องมีการให้ความยินยอมเพื่อใช้วิธีรักษาบางอย่าง เช่น การผ่าตัด เป็นต้น  คนไข้มีสติก็ต้องให้คนไข้ยินยอมเองต่อหน้าบุคคลที่กฎหมายยอมรับ ถ้าคนไข้ไร้สติก็ต้องดูว่าเขาหรือเธอแต่งงานหรือไม่ ถ้าแต่งงานแล้ว ก็ต้องให้คู่สมรสยินยอม มิใช่ให้พี่น้องมาเซ็นชื่อยินยอมแทนคู่สมรส ถ้าเป็นโสดและมีพ่อแม่ ก็ต้องให้พ่อแม่ให้คำยินยอม ถ้าไม่มีพ่อแม่ก็ให้พี่น้องร่วมสายเลือดให้คำยินยอม เป็นต้น หลักกฎหมายเหล่านี้ต้องให้ความเอาใจใส่เพราะส่งผลต่อการฟ้องคดีในศาลที่อาจทำให้แพทย์เดือดร้อนทั้งที่ทำงานด้วยความสุจริตใจ แต่ไม่เป็นที่พอใจของญาติจึงอยากลงโทษแพทย์หรือสถานพยาบาลหรือไม่อยากจ่ายค่ารักษาเอง

            ถาม     แพทย์ควรปรับตัวอย่างไรเพื่อไม่ต้องมีคดีกับคนไข้ ?

            ตอบ     แพทย์ควรมีการพูดคุยหรือให้ข้อมูลอย่างละเอียดด้วยภาษาเข้าใจง่าย และพร้อมตอบทุกคำถามของคนไข้ มีมารยาทและให้เกียรติคนไข้และญาติ ก่อนใช้วิธีรักษาที่มีความเสี่ยงต้องอธิบายให้คนไข้และญาติทราบโดยละเอียดหรือถ้าจำเป็นต้องให้เซ็นคำยินยอมรับความเสี่ยงก็ต้องชี้แจงให้คนไข้เข้าใจถ่องแท้ โดยเฉพาะคำถามปิดท้ายที่ควรติดปากไว้เสมอว่า คุณมีคำถามอีกไหม ? คุณเข้าใจความเสี่ยงเหล่านั้นแล้วใช่ไหม ? นอกจากนั้น เวลาพูดชี้แจงความเสี่ยงหรือข้อมูลเกี่ยวกับอันตรายของวิธีรักษาหรือยา ควรมีบุคลากรทางการแพทย์อีกคนอยู่ร่วมเป็นพยานหรือบันทึกเทปการสนทนาว่า แพทย์ได้พูดคุยข้อมูลสำคัญนี้ให้คนไข้หรือญาติรับทราบแล้วก่อนการรักษาหรือการผ่าตัด มันเป็นมาตรการป้องกันความเสียหายของแพทย์กรณีคนไข้หรือญาติปฏิเสธว่า แพทย์ไม่เคยบอกสิ่งเหล่านั้นมาก่อน เราต้องไม่ลืมว่า คำพูดก็เสมือนลมปากที่ไร้รูปลักษณ์ จึงต้องเก็บสะสมมันให้เป็นรูปร่างให้ศาลมองเห็นหรือได้ยินชัด จึงยืนยันคำพูดของแพทย์ได้

********************

 

 

 

 

 

 

กำพร้า ภาคบังคับ

 

เขียนโดย  ลูกแก้ว

 

ข่าวหนึ่งในหนังสือพิมพ์ของสหรัฐเปิดเผยการค้าเด็กในจีนโดยอาศัยกฎเหล็กที่บังคับให้แต่ละครอบครัวคนจีนมีลูกเพียงหนึ่งคน มันอ่านแล้วสะเทือนใจยิ่งเมื่อเด็กถูกพรากจากอกแม่ขณะนอนดูดนมอย่างสุขสบายในครอบครัวเกษตรกรด้วยข้อหาขัดนโยบายครอบครัวของประเทศจีน นักข่าวเปิดเผยว่า ครอบครัวเกษตรกรในชนบทของจีนมีข้อยกเว้นให้อย่างหนึ่งกรณีลูกคนแรกเป็นหญิง อนุญาตให้คลอดลูกได้อีกหนึ่งคน ถ้าเป็นลูกชายแล้ว จะมีลูกอีกไม่ได้ ถ้าฝ่าฝืนจะต้องเสียค่าปรับรายคนที่สูงมาก แม้ครอบครัวนั้นจะมีฐานะการเงินที่ดีหรือทำเกษตรกรได้ดีก็ตาม หลายครอบครัวที่อยู่ห่างไกลไม่ค่อยสนใจกฎเหล็กของรัฐจึงคลอดลูกตามที่ต้องการ ส่วนหนึ่งก็เพื่อเป็นแรงงานในไร่นาหรือสวนของเขาหรือเป็นครอบครัวที่อบอุ่น พวกเขาที่ตัดสินใจมีลูกเพิ่มขึ้นโดยกล้าขัดนโยบายรัฐเหตุผลส่วนหนึ่งคือ สถานภาพการทำเกษตรดีและเชื่อว่าเลี้ยงลูกได้แน่นอน สิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเงาร้ายสำหรับพวกเขา คือ การทำมาค้าขายเด็กของเจ้าหน้าที่จีน

เป็นที่ทราบกันดีว่าครอบครัวเกษตรกรจีนนั้นมีวิถีชีวิตชนบททั่วไปอย่างที่เห็นกันในไทย การเลี้ยงเด็กสายเลือดของพวกเขาไม่มีวันอดข้าวอดน้ำอย่างแน่นอน เพราะผืนดินผลิตข้าวป้อนปากท้องของเขาอยู่ ยิ่งการทำมาค้าขายของรัฐส่งผลิตผลการเกษตรออกไปได้มาก ทำให้เขามีรายได้มากพอจะเลี้ยงเด็กเกินหนึ่งคนได้ แต่ประเทศจีนในสายตาของชาติตะวันตกแสดงภาพความยากจนของเด็กออกไปมาก อีกทั้งจีนมีกติกาขอรับเด็กจีนไปเป็นบุตรบุญธรรมง่ายกว่าหลายชาติ ชาวตะวันตกที่มีใจอารีจึงสนใจอยากให้ชีวิตใหม่ที่ดีขึ้นแก่เด็กกำพร้าสัญชาติจีน ค่าธรรมเนียมที่ต้องจ่ายให้เจ้าหน้าที่จีนในการรับเด็กไปเลี้ยงดูที่ต่างประเทศโดยชาวต่างชาติหรือเรียกสั้นๆว่า ค่าตัวเด็กมีมูลค่า 120,000 บาทต่อคน ถ้ารวมเงินค่าน้ำชาให้เจ้าหน้าที่เป็นการส่วนตัวเพื่อให้ขั้นตอนผ่านลุล่วงได้เร็วอีกก็ต้องจ่ายเพิ่มขึ้นอีกมาก ดังนั้น เมื่อชาวตะวันตกไม่นิยมการทำละเมิดมนุษยธรรมในการพรากเด็กไปจากครอบครัวแม้จะเป็นคนยากจนก็ตาม เจ้าหน้าที่จีนจึงคิดวิธีน่ารังเกียจขึ้น คือ การเอาเด็กไปจากครอบครัวด้วยข้ออ้างว่ามีลูกเกินหนึ่งคนแล้วนำไปอยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า นับแต่วันนั้นเป็นต้นมาเด็กที่เคยมีพ่อแม่ครบถ้วนจะถูกบังคับให้กลายสภาพเป็นเด็กกำพร้าเพื่อรอให้คนต่างชาติมาเลือกรับไปอุปการะนอกแผ่นดินเกิดและห่างไกลครอบครัวแท้จริง

ตัวอย่างครอบครัวที่ตกเป็นข่าวในหนังสือพิมพ์ของสหรัฐเป็นครอบครัวเกษตรกรรมซึ่งลูกคนที่สามซึ่งเป็นหญิงถูกเจ้าหน้าที่จีนเอาเด็กหญิงวัยสี่เดือนไปจากอกแม่ขณะนอนดูดนมในเวลากลางคืนด้วยข้ออ้างว่าพวกเขาทำละเมิดกฎของรัฐบาล ทั้งที่ครอบครัวนี้อยู่ในหมู่บ้านที่เข้าถึงค่อนข้างยากมาก ต้องใช้รถสลับม้าข้ามหุบเขาจึงสามารถไปถึงหมู่บ้านนี้ได้ แต่เจ้าหน้าที่ยังดั้นด้นเข้าไปเอาลูกของพวกเขาเข้าสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเพื่อแลกกับผลประโยชน์ดังที่กล่าวไว้ ขณะที่พ่อแม่เด็กยืนยันว่าสามารถเลี้ยงเด็กให้เติบโตเป็นชาวเกษตรกรที่จะรับช่วงดูแลผืนนาไร่ของพวกเขา ณ วันที่เขียนข่าวพวกเขาไม่สามารถติดต่อกับลูกได้เลย นอกจากนั้นยังมีประกาศของรัฐพร้อมภาพเด็กว่าพร้อมจะให้ผู้มีใจเมตตารับไปอุปการะโดยอ้างว่าเด็กเหล่านี้เป็นเด็กกำพร้า มันจึงเกิดคำถามขึ้นว่า เด็กที่ชาวต่างชาติรับอุปการะไว้โดยผ่านองค์กรเอกชนจีนหรือหน่วยงานรัฐอย่างถูกกฎหมายนั้นเป็นเด็กกำพร้าแท้จริงหรือถูกบังคับให้กำพร้าอันเป็นการขัดต่อหลักมนุษยชนอย่างชัดเจนในการพรากแม่ลูกไปจากครอบครัวแท้จริงเพื่อผลประโยชน์ทางการค้าของผู้กระทำเรื่องนี้โดยอาศัยข้อกฎหมายในประเทศทำร้ายร่างกายและจิตใจของคนจีนด้วยกัน

ถ้าพ่อแม่ลูกอยู่ในครอบครัวเดียวกัน แม้จะยากจนหรือมีชีวิตเกษตรกร ย่อมมีความสุขตามแบบฉบับชาวเกษตรกรรม มิควรที่จะวางบรรทัดฐานชีวิตคนเมืองให้กับพวกเขาแล้วตัดสินว่า การเป็นเกษตรกรเป็นชีวิตน่าเวทนาที่ต้องรับการอุปการะจากผู้อื่นหรือจากคนเมือง แต่มันคือวิถีชีวิตของเขา เป็นสไตล์ความสุขของพวกเขา เด็กที่เกิดในครอบครัวเกษตรกรมิใช่จะไร้ความสุขตามมุมมองของคนเมืองศิวิไลซ์ มันเป็นความสุขตามธรรมชาติแสนบริสุทธิ์ที่แตกต่างจากการตกแต่งความสุขแบบคนเมือง ถ้าเด็กเกิดในครอบครัวเกษตรกรก็ควรได้รับการเลี้ยงดูจากพ่อแม่แท้จริงจนเติบใหญ่และมีโอกาสเลือกเส้นทางชีวิตให้ตัวเอง มิใช่เจ้าหน้าที่รัฐเลือกเส้นทางชีวิตให้เด็กทารกโดยมีผลประโยชน์ส่วนตัวแอบแฝงและไม่คำนึงถึงความรักที่แม่มีให้ลูกสายเลือดของเธอมากกว่าคนมิใช่แม่อย่างแน่นอน การอ้างข้อกฎหมายเพื่อปกปิดการรับผลประโยชน์ของเจ้าหน้าที่จีนเป็นการกระทำน่าอับอาย เป็นการสร้างบาปกรรมแก่ตน ทำลายสายสัมพันธ์งดงามระหว่างแม่ลูก และถือได้ว่า การค้าเด็กจีนเพื่อให้คนต่างชาติรับไปอุปการะในต่างแดนด้วยการบังคับให้เป็นกำพร้าเทียม ผิดต่อหลักมนุษยธรรมและขัดต่อกฎหมายการค้ามนุษย์ของสหประชาชาติ การพรากแม่ลูกออกจากกันเพื่อผลประโยชน์ส่วนตนที่เจ้าหน้าที่จีนกระทำไว้กับครอบครัวใดก็ตาม ตามหลักพุทธศาสนาถือเป็นบาปมหันต์เพราะเด็กทารกนั้นควรอยู่ภายใต้การดูแลของแม่ด้วยความรักต้องกลายสภาพเป็นเด็กกำพร้าในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าซึ่งขาดการดูแลเอาใจใส่อย่างทั่วถึงและต้องแย่งกิน แย่งใช้ กับเด็กคนอื่น มันเป็นการทำลายความผาสุกที่เด็กพึงมี พึงได้ จากครอบครัวแท้จริง เท่ากับพรากชีวิตของเด็กไป เงินร้อนที่เจ้าหน้าที่จีนได้รับไว้จะไม่มีวันอยู่กับเขาหรือเธอได้นานและการชดใช้บาปนั้นมิได้มีแค่ผู้กระทำ แต่ยังตกทอดไปยังผู้สืบสกุลของพวกเขาซึ่งอาจต้องพบสภาพไร้ผู้สืบสกุลเสมือนความทุกข์ที่เขาหรือเธอก่อไว้กับครอบครัวอื่นด้วยการพรากลูกไปจากอกแม่หรือครอบครัวอันอบอุ่น ก่อนจะสร้างเด็กกำพร้าเทียม ขอให้คำนึงถึงบาปกรรมที่จะก่อให้มากด้วยเพราะสมัยนี้การสนองกรรมเกิดขึ้นเร็วตามยุคสมัยไซเบอร์แล้ว หวังอย่างยิ่งให้โจรขโมยเด็กในไทยควรคิดถึงหัวอกแม่ สภาพจิตใจหรือชีวิตเด็ก และครอบครัวของเด็ก มิฉะนั้น บาปกรรมที่สร้างไว้จะลดทอนวันสบายๆจากการใช้เงินร้อนค่าตัวเด็กลงจนถึงวันที่โจรจะเหลือเพียงลมหายใจสุดท้ายที่เดียวดายเพราะขาดไร้ทายาทหรือถูกทายาททอดทิ้งอันเป็นการสนองกรรมที่เขาหรือเธอก่อไว้ตามคำแช่งด่าของครอบครัวเด็กที่สวดมนต์แช่งโจรทุกวันเมื่อเขาหรือเธอขโมยลูกที่เป็นแก้วตาดวงใจไป การสาปแช่งทุกวันให้คนหนึ่งคนใดต้องรับกรรมที่ก่อไว้เป็นการรวมพลังจิตที่มุ่งมั่น มักเกิดขึ้นจริงโดยที่ผู้พูดหรือตั้งจิตสาปแช่งอาจไม่มีโอกาสเห็นผลลัพธ์นั้น แต่โจรได้รับและสัมผัสเองอย่างแน่นอน แม้วันนั้นจะคิดได้ว่านี่เป็นกรรม แต่ชีวิตเด็กก็หายสูญไปจากครอบครัวแท้จริงถาวรแล้ว ส่วนพ่อแม่เด็กต้องจมอยู่กับความทุกข์ที่ลูกถูกโจรขโมยไปและรอคอยอย่างไม่สิ้นสุด การกระทำของโจรขโมยเด็กนั้นทำลายพ่อแม่ ทำลายเด็ก สุดท้ายก็ทำลายตัวเองและครอบครัวด้วย เหตุไฉนจึงอยากเป็นโจรลักเด็ก ?

 

**************************

            แม่สามเปก   หมายถึง  ผู้หญิงที่ชอบแต่งตัวผิดแผกไปจากคนอื่น หรือ มีกิริยาไม่เรียบร้อย หรือ คนที่คิดว่าตนสวย แต่คนอื่นเห็นว่าเฉิ่มเต็มทน

 

 

            คำอธิบายเพิ่มเติม             มันเป็นสำนวนโบราณใช้เปรียบเทียบผู้หญิงที่ชอบทำตัวเก่งกล้าสามารถ ไม่กลัวเกรงใคร ทำตัวเป็นหัวหน้าในกลุ่มผู้หญิงที่อยู่ร่วมกัน

 

 

 

*********************

ตัวชี้วัดเศรษฐกิจของชาวบ้าน

เขียนโดย  แก้วมณี

 

คนกรุงเทพฯถือเป็นผู้เสียภาษีสูงเป็นอันดับหนึ่งของประเทศไทยนั่นหมายความว่า เงินงบประมาณที่ได้จากภาษีนั้นมาจากการทำมาหาได้หรือผลสืบเนื่องจากการทำงานของคนกรุงเทพฯ มาตรวัดภาวะเศรษฐกิจที่ทางราชการหรือรัฐบาลบอกกล่าวผ่านสื่อเป็นสารพัดตัวเลขล้วนฟังแล้วมองไม่เห็น สัมผัสไม่ได้ว่าเศรษฐกิจดีหรือตกต่ำในความรู้สึกของชาวบ้านทั้งที่ตัวเลขเกิดจากสารพัดทฤษฎีทางเศรษฐศาสตร์ที่นักวิชาการเคยเรียนรู้หรือสร้างขึ้น แต่ชาวบ้านมีระดับความรู้ต่างกันจึงไม่อาจเข้าใจตัวเลขเหล่านั้นหรือนำไปใช้ได้เลย สิ่งที่พวกเขาสัมผัสได้ว่า เศรษฐกิจตกต่ำหรือไม่ อาศัยสิ่งแวดล้อมรอบกายที่เคยชินแยกแยะว่า ตอนนี้มันดีหรือไม่ดีต่อชีวิต ต่ออาชีพ

รัฐบาลประกาศตัวเลขจีดีพีทางเศรษฐกิจดีหรือแย่ อัตราเงินออมของชาติเป็นเปอร์เซนต์ต่อประชากร ไม่ว่ารัฐบาลจะตกแต่งตัวเลขให้ดีเพียงใด ชาวบ้านย่อมรู้แก่ใจดีว่า เศรษฐกิจส่งผลกระทบต่อชีวิตและครอบครัวของเขาอย่างไร ถ้าการค้าขายฝืดเคืองหนัก เงินมีน้อยลงในกระเป๋า สินค้าที่เคยใช้ประจำแพงขึ้นแบบทางตรงหรือทางอ้อม รถหรือบ้านถูกยึด กิจการปิดตัว รถเปิดท้ายขายของเก่าหรือคนตกงานเพิ่ม เจ้าหนี้ถูกเบี้ยวบ่อยขึ้น รัฐบาลประกาศกู้หนี้ยืมสินเพิ่ม อัตราการฟ้องคดีเช็คสูงขึ้น ชาวบ้านรู้ได้ทันทีว่า เศรษฐกิจบ้านเมืองแย่แล้ว ตกต่ำแล้ว มันจักส่งผลกระทบต่อชีวิตและครอบครัวในเวลาอันใกล้นี้หรือบางคนอาจรับผลกระทบรุนแรงไปแล้วก็ได้ ถ้าเวลาผ่านไประยะหนึ่งเหตุการณ์ไม่ดีขึ้น ย่อมยืนยันว่ารัฐบาลไม่มีประสิทธิภาพในการแก้ปัญหาปากท้องให้ชาวบ้านและยังโกหกซึ่งหน้าว่า เศรษฐกิจดี ไม่ตกต่ำ หรือ กำลังฟื้นทั้งที่เวลาผ่านไปมากพอแล้วที่ผู้เก่งกล้าจะมีเวลาแก้ไขปัญหานี้ได้

มาตรวัดเศรษฐกิจตกต่ำหรือไม่ระดับชาวบ้านนั้นอาศัยความรู้สึก ข่าวสาร และสภาพการทำงานของตนหรือคนรอบข้าง ก็ชี้ได้แน่นอนว่า เศรษฐกิจหรือปากท้องของพวกเขากำลังอยู่ในสภาพใด ข้อสังเกตแรก คือ รายได้แท็กซี่จะลดลงเมื่อเศรษฐกิจตกต่ำเนื่องจากคนกรุงเทพฯนิยมเดินทางเป็นส่วนตัวมากกว่าไปอัดอยู่ในรถเมล์เพื่อความคล่องตัว หากรายได้ดี ไม่ตกงาน กิจการค้าขายดี จักเลือกเดินทางด้วยแท็กซี่ก่อนถ้ายังไม่สามารถซื้อรถยนต์ส่วนตัวได้ เราจักสังเกตได้ว่า ช่วงปีพ.ศ.2544 ที่เป็นลูกหนี้ไอเอ็มเอฟและเงินใช้จ่ายของรัฐขาดอย่างหนัก เอกชนล้มละลายมากหรือต้องหยุดดำเนินงานแบบชั่วคราวหรือถาวร ข่าวแท็กซี่ถูกยึดรถจนคนขับบางคนฆ่าตัวตายประชดชีวิตหรือประท้วงให้รัฐบาลช่วยเหลือพวกเขาปรากฏในหน้าสื่อบ่อยครั้งยิ่ง รายได้แท็กซี่ลดน้อยลงจนไม่อาจอาศัยในกรุงเทพฯต่อไปเพราะสู้ค่าครองชีพไม่ได้ องค์กรการกุศลหลายแห่งต้องตั้งโรงทานเพื่อช่วยประคองชีวิตคนที่อาศัยในกรุงเทพฯซึ่งอาจตกงาน ชีวิตสั่นคลอน คนเป็นหนี้สูงด้วยการแจกจ่ายอาหารเช้าบ้าง เที่ยงบ้าง เย็นบ้าง แล้วแต่กำลังของแต่ละองค์กร มันคือแสงสว่างให้พวกเขามีความหวังเล็กน้อย มันเป็นประวัติศาสตร์เลวร้ายทางเศรษฐกิจยุคใหม่ที่คนไทยเห็นกับตามาแล้ว

ข่าวที่เน้นย้ำความตกต่ำทางเศรษฐกิจของชาวบ้าน คือ การปล้นร้านทอง ร้านโชห่วย ปั๊มน้ำมัน ธนาคาร การลักทรัพย์ตามบ้านเรือนซึ่งมีให้เห็นเป็นข่าวทุกวัน มันเป็นมาตรวัดง่ายๆว่า เศรษฐกิจฝืดเคืองอย่างหนัก ซึ่งใช้วัดกันมาหลายสิบปีและเป็นเหตุการณ์ซ้ำซากกัน เนื่องจากถ้าการทำมาค้าขายดีแบบทำอะไรขาย ก็มีคนซื้อง่าย มีงานสารพัดอย่างให้เลือกทำได้ตามระดับความสามารถ คนย่อมหาเงินง่าย ใช้เงินง่าย มีงานทำ ย่อมไม่คิดทำผิดกฎหมายเพื่อแลกเงินแน่นอน มันเป็นสัญชาตญาณของมนุษย์ที่ต้องดิ้นรนทุกรูปแบบเพื่อให้มีชีวิตต่อไป ถ้าขาดเงิน ต้องกินอยู่อาศัย เมื่อหมดหนทางทำงานสุจริต ก็อาจเดินเข้าสู่เส้นทางโจรได้ง่ายขึ้น ร้านทอง ธนาคาร ร้านขายของชำ ปั๊มน้ำมัน บ้านเรือนคนสุจริต จึงเป็นเป้าหมายง่ายและสะดวกที่สุด

ความสุขของภาคครัวเรือนประชาชนนั้นไม่ได้มาจากตัวเลขทางวิชาการเศรษฐศาสตร์ของรัฐบาล แต่ต้องการแค่มีเงินใช้สอยไม่ขัดสน มีอย่างพอเพียง มีการงานทำ ชาวบ้านไม่เข้าใจตัวเลขเหล่านั้น แต่มองว่าเศรษฐกิจตกต่ำกระทบต่อชีวิตของพวกเขาจากสถิติอาชญากรรมพื้นฐาน จำนวนคนตกงาน คนถูกยึดบ้านยึดรถ จำนวนกิจการหรือคนล้มละลาย ลูกหลานของเขาต้องออกจากการศึกษาเพราะพ่อแม่ขาดรายได้ รัฐบาลช่วยสร้างงานหรือประคองธุรกิจของเขาหรือไม่ อย่างไร ประชาชนมองประสิทธิภาพการทำงานของรัฐบาลว่าเพิ่มหรือลดจำนวนอาชญากรรม คนตกงาน กิจการล่มสลาย พวกเขาหาซื้อของได้ดี ราคาเป็นธรรมหรือไม่ เงินในกระเป๋าของชาวบ้านเพิ่มหรือลด หากรัฐบาลประกาศตัวเลขจีดีพีดีขึ้นสุดโต่ง แต่ชาวบ้านตกงาน รายได้ตกต่ำ ขายสินค้ายากหรือไม่ได้เลย โจรในบ้านเมืองเพิ่มขึ้นมาก พวกเขาย่อมมองเห็นความไร้ประสิทธิภาพในการทำงาน สติปัญญาต่ำ คำโกหก ของผู้นำและคณะโดยไม่ต้องมีเหตุผลทางวิชาการใดมาสนับสนุนเลย ประชาชนใช้มาตรวัดเบื้องต้น คือ ชีวิตประจำวันของเขาเปลี่ยนไปในทางดีขึ้นหรือเลวลง ใช้ประเมินการทำงานของรัฐบาลได้เร็วทันใจ ดังเช่นเวลาบริหารบ้านเมืองของรัฐบาลยัดเยียดนาน 9 เดือนซึ่งมีเพียงข่าวกู้ยืมเงินและสร้างหนี้สินให้คนไทยช่วยกันชดใช้กับโครงการในฝันที่ใช้อ้างเพื่อกู้หนี้ ชาวบ้านอยู่ในสภาพข้าวยากหมากแพง รายได้ต่ำ ผลิตผลเกษตรขายยากและราคาต่ำ คนตกงานเพิ่ม กิจการปิดตัวเพิ่ม คนตกงานต้องกลับบ้านเกิดเพื่อลดรายจ่ายในเมืองลง โจรผู้ร้ายทำงานถี่ขึ้นและใกล้บ้านเรือนของคนสุจริตเพิ่มขึ้นกว่ายุครุ่งเรืองซึ่งพวกเขาผ่านมาแล้ว มันชี้ให้เห็นว่าการทำงานหรือนโยบายของรัฐบาลไม่ได้ช่วยเหลือชาวบ้านอย่างแท้จริง พวกเขายังคงมีความทุกข์เพิ่มขึ้นตามเวลาทำงานของรัฐบาลและต้องช่วยตัวเองเป็นหลักมากกว่าจะรอความช่วยเหลือของรัฐบาลซึ่งผู้นำไม่เคยมีประสบการณ์ชีวิตหรือการทำงานนานพอจะรับกับปัญหาหนักมากของประชาชนได้ ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำและกระทบต่อการใช้ชีวิตของคนไทยมากน้อยเพียงใด ก็ใช้มาตรวัดง่ายๆที่จับต้องสัมผัสกันได้ ไม่ต้องอาศัยตัวเลขจีดีพีหรืออื่นๆของนักวิชาการเลย

สิ่งที่คนไทยต้องการจากรัฐบาล คือ การแก้ปัญหาปากท้องและการทำมาหากินที่สัมผัสได้โดยเร็ว และต้องมิใช่ปล่อยให้พวกเขาตายไปก่อน แล้วจึงบอกว่ารัฐบาลจะช่วยค่าทำศพของคนไทยที่ไม่สามารถอยู่รอดถึงวันที่เศรษฐกิจไทยดำเนินผ่านจุดเลวร้ายไปตามธรรมชาติหรือหลักสัจธรรม ซึ่งแม้รัฐบาลไม่ทำสิ่งใดเลย เมืองไทยและคนไทยก็สามารถเดินผ่านจุดนั้นไปได้อย่างทุลักทุเลและบาดเจ็บล้มตายกันมากโดยอาศัยเพียงสัญชาตญานของมนุษย์เท่านั้น ในทางกลับกันหากรัฐบาลทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ รวดเร็ว และฉลาดเฉลียว ย่อมรักษาชีวิตคนไทยไว้ได้มากหรือประคองพวกเขาให้ผ่านพ้นจุดวิกฤตไปได้โดยไม่ต้องสูญเสียแม้แต่คนเดียวก็ได้ ณ วันนี้รัฐบาลยัดเยียดนี้เพียงใช้เหตุวิกฤตเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ให้ตนและพวกพ้องเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายเลือกตั้งและค่ารอวันหวนกลับมาทวงเก้าอี้ผู้นำอีกครั้ง เมื่อเงินออมของชาติมีเพิ่มขึ้นมากพอจะใช้สอยสบายมือและไม่ต้องห่วงพะวงกับเจ้าหนี้ประจำชาติทั้งหลายดังที่เคยกระทำมาแล้วในปีที่ชาติต้องมีเจ้าหนี้ชื่อ ไอเอ็มเอฟ ซึ่งหลายคนคงไม่ลืมวันที่ต้องฝากท้องให้อิ่มกับโรงทานของมูลนิธิต่างๆ นักบริหารจบปริญญาโทต้องยอมขับรถแท็กซี่เพื่อหาเงินเลี้ยงครอบครัว เด็กนักเรียนต้องถูกพ่อแม่เอาออกจากโรงเรียนเพราะพ่อแม่ตกงานและไม่มีเงินจ่ายค่าเทอม หลายครอบครัวต้องไร้บ้าน ไร้รถเพราะถูกเจ้าหนี้ยึด คนงานต้องกลับบ้านเกิดเพราะต้องถนอมเงินออมไว้จึงต้องออกจากเมืองหลวง ทั้งที่บ้านเกิดก็ไม่มีงานให้ทำ แต่ค่าใช้จ่ายต่ำกว่าอยู่ในเมือง เวลานั้นคือวิกฤตของประเทศและประชาชน เมื่อมีการเลือกตั้งและได้รัฐบาลของประชาชนแท้จริงในปีพ.ศ.2544 ความเลวร้ายของประเทศเริ่มมองเห็นแสงสว่างจากการทำงานอย่างทุ่มเทและหนักหน่วงของรัฐบาลเวลานั้น คนไทยจึงเริ่มมีรอยยิ้มกว้างขึ้นเรื่อยๆจนกระทั่งประกาศใช้หนี้ไอเอ็มเอฟได้หมด ปลดโซ่ตรวนที่คล้องคอคนไทยไว้จากการเซ็นสัญญากู้หนี้สมัยรัฐบาลปชป.ยุคนายชวนซึ่งบันทึกเป็นประวัติศาสตร์ที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้แล้ว มันจึงเป็นจุดเริ่มต้นชีวิตใหม่ของคนไทยและธุรกิจไทยเรื่อยมาจนกระทั่งปีพ.ศ.2549 การปฏิวัติล้มล้างรัฐบาลเลือกตั้งเพื่อสนองตัณหาราคะและความแค้นส่วนบุคคลของชายแก่คนหนึ่งทำลายความสุขของคนไทยผ่านมา 3 ปีเต็ม แม้จะพยายามเสนอผู้นำคนใหม่ที่หนุ่ม แต่ไร้ประสบการณ์ชีวิตและการทำงาน ชีวิตไม่เคยเจออุปสรรคใดมาก่อน หัวอ่อนที่ยอมก้มให้กับชายแก่ที่รับประกันความดีความหล่อของเขาไว้ มารับผิดชอบปัญหาเศรษฐกิจหนักหน่วงระดับโลก วิสัยทัศน์ที่แคบเพราะไม่เคยเจออุปสรรคในการทำงานหรือชีวิต ทำให้นโยบายที่คาดว่าจะช่วยคนไทยกลายเป็นซ้ำเติมให้จมดิ่มลงหรือตายจากไปเร็วขึ้น และรักษาไม่ตรงปัญหา วิธีแก้ไขล่าสุด คือ ไม่รับรู้ความจริงในชีวิตของชาวบ้านไปเลย แล้วจ้องแจกจ่ายผลประโยชน์ตอบแทนผู้มีพระคุณเป็นหลักด้วยการก่อหนี้สินมหาศาลและแจกเงินทองแก่พวกพ้องหนักมือขึ้นเรื่อยๆ เมื่อรับรู้ความไม่พอใจของคนไทยเพิ่มขึ้นทุกวันจากการดำเนินชีวิตที่ต่ำลงซึ่งอาจส่งผลต่อการเลือกตั้งที่จำใจต้องให้เกิดในไม่ช้า เขาและคนแก่รับรู้ดีว่า บางอย่างก็สุดจะประคองให้อยู่ชั่วกาลนาน แต่การปล่อยก็ต้องไม่ใช่จากไปแบบมือเปล่า ดังคำเปรียบเปรยว่า ข้าไม่ได้ เอ็งก็ได้แค่ซากศพเท่านั้น สุดท้ายแล้วเขาก็ยินดีกับตำแหน่งสูงสุดในชีวิตที่เคยฝันมาแสนนานและเกือบไม่ได้เพราะคุณภาพของตัวเองต่ำด้อยในสายตาประชาชน ส่วนคนแก่ก็นั่งยิ้มกับงานล้างแค้นที่สำเร็จและเงินทองที่รับตอบแทนไว้จากการส่งเสริมเขาคนนั้น ส่วนประเทศไทยและคนไทยก็เป็นคนรับผลกรรมที่ทั้งสองก่อไว้สนองตัณหาของคนสองวัยนี้ น่าสงสารแผ่นดินอุดมสมบูรณ์ของเมืองไทย แต่ต้องตกอยู่ในกำมือของคนไร้สติ ไม่กลัวเวรกรรม จึงมุ่งทำลายล้างบ้านเกิดเพียงแค่ต้องการกำจัดศัตรูหัวใจคนเดียวเท่านั้น คนไทยรู้กันทั้งเมือง ชาวโลกก็รู้เช่นเห็นชาติของเขาคนนั้นแล้ว แค่ไม่อยากเอ่ยนามให้เป็นเสนียดหรือมลทินแก่ปากเท่านั้น หากมีการชำระบัญชีบาปในยมโลกเขาและคนแก่คนนั้นน่าจะเจอโทษหนักสุดลิ่มที่นรกขุมอเวจีแน่

 

********************

               ถาม     ครูตีนักเรียนผิดกฎหมายหรือไม่ ?

            ตอบ     ครูหรืออาจารย์ในสถาบันการศึกษามีความเข้าใจคลาดเคลื่อนมานานว่า ครูมีสิทธิ์ตีนักเรียนเมื่อต้องการลงโทษเด็ก และยังมีระเบียบของกระทรวงศึกษาธิการกำหนดให้ครูตีนักเรียนได้ในหัวข้อการลงโทษนักเรียน เมื่อพิจารณาตามหลักกฎหมายและรัฐธรรมนูญไทยรับรองสิทธิเสรีภาพในร่างกายของบุคคลไม่ว่าจะเป็นชาย หญิง หรือเด็ก อีกทั้งยังมีกฎหมายอาญากำหนดบทลงโทษการทำร้ายร่างกายบุคคลไว้ ส่วนกฎหมายแพ่งให้เรียกค่าเสียหายเมื่อถูกทำละเมิดร่างกายได้ ขณะที่กฎระเบียบของกระทรวงฯยังไม่ปรับเปลี่ยนให้เข้ากับรัฐธรรมนูญหรือกฎหมายต่างๆทำให้เกิดความเข้าใจคลาดเคลื่อนว่า ครูมีสิทธิ์ตีทำร้ายเด็กได้ด้วยข้ออ้างว่า เพื่อสั่งสอน ขณะที่ชาวโลกได้เปลี่ยนระบบลงโทษเด็กไปจากการตีให้บาดเจ็บหรือเข็ดหลาบสู่ระบบตัดคะแนนหรือวิธีที่ไม่กระทบต่อสิทธิเสรีภาพทางร่างกายของเด็กแล้ว ครูหรืออาจารย์สัญชาติไทยยังติดอยู่กับระบบส่งเสริมการตอบโต้ด้วยความรุนแรงอยู่ ดังนั้น ณ ยุคไซเบอร์นี้ การตีนักเรียนด้วยวัตถุใดหรือด้วยมือให้เด็กบาดเจ็บไม่ว่าจะรุนแรงหรือน้อยเพียงใด ล้วนถือเป็นความผิดกฎหมายอาญาและขัดต่อรัฐธรรมนูญที่คุ้มครองสิทธิทางร่างกายมิให้ผู้ใดทำละเมิดได้

            ถาม     นักเรียนมีสิทธิ์ฟ้องคดีเอาผิดกับครูที่ตีเขาได้หรือไม่ ?

            ตอบ     เมื่อไม่มีกฎหมายให้อำนาจครูตีเด็กโดยหวายหรือไม้เรียวหรือเข็มขัดหนังหรือท่อนเหล็กหรือจับหัวโขกกระดาน ผู้ปกครองของนักเรียนมีอำนาจแจ้งความดำเนินคดีฐานทำร้ายร่างกายผู้อื่นเป็นคดีอาญาได้ ส่วนโทษของครูนั้นขึ้นอยู่กับวิธีทำร้ายว่าทารุณเพียงใด ลักษณะบาดแผล ผลกระทบต่อร่างกายและจิตใจของผู้เสียหาย ศาลจะใช้ประกอบกับดุลพินิจลงโทษผู้กระทำความผิด นอกจากนั้น ผู้ปกครองยังมีสิทธิ์ฟ้องเรียกค่าเสียหายจากครูและโรงเรียนที่เป็นนายจ้างของครู

            ถาม     ทำอย่างไรให้ครูใช้วิธีอื่นลงโทษ นอกจากการตีเด็ก ?

            ตอบ     การปรับเปลี่ยนทัศนคติและความเชื่อของครูกับนักเรียนให้เข้ากับกฎหมายในปัจจุบันที่คุ้มครองผู้ใหญ่และเด็กอย่างเท่าเทียมกัน อีกทั้งการตีเป็นการส่งเสริมให้เด็กนิยมความรุนแรงโดยตรงและเป็นการแสดงอำนาจระหว่างผู้ใหญ่กับเด็ก มิใช่การใช้เหตุผลพูดคุยกัน กฎเรื่องการลงโทษของกระทรวงศึกษาธิการควรยกเลิกการโบยตีด้วยหวายหรือไม้บรรทัดได้แล้วเพราะขัดต่อกฎหมาย ทำให้ครูหลายคนต้องโทษคดีอาญาเพราะความหลงผิดว่ามีสิทธิทำได้ ทั้งที่การตีกระทำต่อร่างกายของเด็กจัดเป็นการทำร้ายร่างกายอันผิดต่อกฎหมายอาญาและมีโทษจำคุกด้วย หากกระทรวงฯต้องการให้การตีเด็กทำได้โดยชอบ ก็ควรแก้ไขกฎหมายให้คุ้มครองครูเพื่อจะไม่ต้องรับโทษอาญาเหมือนที่กฎหมายของหมอคุ้มครองการฉีดยา การผ่าตัด คนไข้ซึ่งกระทำเพื่อการรักษาอาการป่วยเจ็บ มิใช่การทำร้ายร่างกาย

            ถาม     การลงโทษด้วยการตียังมีใช้ในสังคมโลกอยู่หรือไม่ ?

            ตอบ     ประเทศที่ไม่คุ้มครองสิทธิในร่างกายของคนก็ยังมีใช้กันอยู่บ้าง ณ ปัจจุบันนี้กฎหมายสูงสุดของหลายประเทศจะให้ความคุ้มครองสิทธิในร่างกายของประชาชนอย่างเท่าเทียมกัน ทำให้หลายประเทศที่เจริญทางจิตวิญญาณเปลี่ยนแปลงวิธีลงโทษจากการตีทำร้ายร่างกายเด็กไปสู่วิธีอื่นที่เหมาะสมและช่วยลดความรุนแรงทางสังคมลง อาทิเช่น การตัดคะแนนความประพฤติ การตักเตือนเด็กด้วยวาจาหรือหนังสือ การยืนนอกห้อง การเขียนรายงานหรือคัดลายมือ การรายงานต่อผู้ปกครอง เป็นต้น ญี่ปุ่น จีน สหรัฐ อังกฤษ และชาติยุโรปอื่น ไม่มีการตีเด็กด้วยไม้เรียวหรือท่อนไม้หรือไม้บรรทัดเหล็กกันมานานแล้ว แต่ไทยยังใช้ระบบลงโทษด้วยการตีอยู่ในโรงเรียนของรัฐหรือของเอกชนบางแห่ง มันบ่งบอกชัดว่า โรงเรียนไทยยังไม่พัฒนาตัวเองให้เข้ากับระบบกฎหมายเยี่ยงอารยประเทศอื่น เด็กไทยยังถูกกดขี่ ข่มขู่ และกระทำอย่างไม่เป็นธรรมอยู่ในโรงเรียนไทยอยู่ สิ่งที่ได้รับหลังจากเด็กถูกทำทารุณหนัก คือ สภาพจิตใจที่แย่และทัศนคติเลวร้ายต่อผู้อื่น อันอาจส่งผลให้เปลี่ยนตัวเองไปสร้างปัญหาให้สังคมภายหลังก็ได้ หากเจอผู้ใหญ่ที่มีอำนาจช่วยปกป้องคนผิดหรือสถาบันแล้วมุ่งทำลายล้างเด็กให้ย่อยยับเพื่อแก้แค้นที่เปิดเผยความเลวร้ายนี้ มันจักกลายเป็นแผลเป็นในหัวใจของเด็กต่อระบบการศึกษาของคนไทยวันนี้

**************************

ปืนเป็นอาวุธร้ายแรงที่จะเป็นเพื่อนหรือศัตรูของเราก็ได้ การรู้จักปืนสั้นและวิธีใช้อย่างถูกต้อง ปืนจะเป็นเพื่อนและผู้คุ้มครองตนและครอบครัวได้อย่างดี Thai Tactical Shooting Club หรือ ชมรมเทคนิคใช้ปืน เป็นการรวมตัวกันของผู้ชำนาญด้านปืนและเทคนิคการต่อสู้ป้องกันตัวที่จะเผยแพร่ความรู้เรื่องปืนและวิธีป้องกันตัวแก่คนทั่วไป โดยเปิดคอร์สอบรมระดับต้นหรือ TAS1 (การใช้ปืนสั้นโดยสัญชาตญาณระดับพื้นฐาน) เหมาะสำหรับคนที่ไม่มีความรู้ด้านปืนเลย มีการฝึกยิงเป้าหุ่นคน เป้าพลิก เป้าเหล็กชนิดต่างๆ และเทคนิคการป้องกันตัวให้พ้นอันตรายแบบต่างๆ คอร์สนี้สอนวันเสาร์และอาทิตย์ที่ 28 – 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 เวลา 9.00 – 17.00 น. ค่าอบรม 2,500 บาท ผู้หญิงหรือผู้ชายก็สามารถหาความรู้เรื่องปืนได้เท่าเทียมกันในคอร์สอบรมนี้ หากไม่มีปืนของตนเองก็สามารถเช่าปืนจากชมรมได้ในราคา 500 บาท ต่อวัน สนใจอยากทราบรายละเอียดเพิ่มเติมหรือสมัครคอร์สอบรมได้ที่

 

           คุณวรรณพงศ์ 081-9502099                คุณณัฐดนัย 081-9114522

         คุณชูเกียรติ  081-6850025                   คุณภัทรา  0819075002

 หรือ เว็บไซด์ของชมรม ที่ www.thaitas.com

 

 

                        *************************

เมื่อระบบยุติธรรมเพี้ยน

เขียนโดย  ลูกแก้ว

 

การเกิดเหยื่อบริสุทธิ์ คนร้ายลอยนวล ย่อมต้องมีผู้ทำให้เกิดขึ้น คำตอบอยู่ที่ กระบวนการยุติธรรมผิดเพี้ยนด้วยการทำงานของบุคคลไม่สุจริตที่ใช้กฎหมายเป็นเครื่องมือใส่ร้ายบุคคลเพื่อกำจัดศัตรูหรือเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวหรือความสะเพร่าหรือด้วยหลากหลายเหตุผลที่ยกขึ้นเพื่อสนับสนุนสิ่งที่ตนทำไว้ กฎหมายตราขึ้นเพื่อกำหนดขอบเขตการกระทำของคนในสังคม โดยสร้างกระบวนการยุติธรรมขึ้นด้วยหวังใช้ลงโทษผู้กระทำความผิดและเป็นที่ยอมรับของผู้กระทำความผิด ผู้เสียหาย และคนในสังคม ในทางปฏิบัตินั้นต้องยอมรับกันว่าบุคคลย่อมมีกิเลสตัณหาที่ควบคุมได้แตกต่างกัน บางคนใช้กฎหมายหรือตำแหน่งหน้าที่ในงานยุติธรรมเพื่อสร้างผลประโยชน์ส่วนตัวขึ้นโดยมีค่าตอบแทนเป็นเงินหรือทรัพย์สินอันส่งผลต่อการเลื่อนระดับชั้นทางสังคม จึงสร้างเหยื่อบริสุทธิ์หรือคนกระทำความผิดหนีลอยนวลไปได้

ก่อนอื่นต้องเข้าใจว่า งานยุติธรรมในหลายประเทศย่อมมีจุดบกพร่องมากหรือน้อยแล้วแต่ระบบตรวจสอบในประเทศนั้นจะทำงานได้ดีเพียงใด จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะเกิดเหยื่อบริสุทธิ์หรือคนกระทำผิดหนีลอยนวลในประเทศอื่นก็ได้ ทั้งนี้จะขอยกตัวอย่างการเกิดเหยื่อบริสุทธิ์หรือคนร้ายหนีลอยนวลจากกระบวนการยุติธรรมไทยที่ผิดเพี้ยนจากหลักนิติธรรมอันเกิดจากการกระทำของบุคคลเพื่อให้มองเห็นถนัดตาและมีตัวอย่างให้สัมผัสได้ แต่ละขั้นตอนในกระบวนการยุติธรรมสามารถสร้างเหยื่อบริสุทธิ์หรือปล่อยคนร้ายได้ หากเจ้าหน้าที่ทุกขั้นตอนรวมตัวกันสร้างเหยื่อบริสุทธิ์ จักเป็นเรื่องน่ากลัวในสังคมไทยอย่างมาก อีกทั้งคำพูดที่ว่า ศาลเป็นที่พึ่งสุดท้ายของจำเลยหรือผู้เสียหาย  อาจไม่ใช่ความจริงเสมอไป

งานยุติธรรมไทยเริ่มต้นที่ ตำรวจ ซึ่งมีหน้าที่ในการจับกุมและสอบสวนคนร้าย ผู้ต้องสงสัย รวบรวมพยานหลักฐานเพื่อใช้กล่าวหา ชี้ตัวคนร้าย สำนวนสอบสวนคดีถือเป็นความลับเพื่อใช้ประกอบการดำเนินคดีในศาลและนำส่งอัยการเพื่อพิจารณาให้ความเห็นสำหรับคดีนั้น ตำรวจถือได้ว่า เป็นคนตั้งคดีหรือยุติคดีไปเลยก็ได้ ตำรวจมีอำนาจให้ความเห็นในคดีขั้นต้นจากหลักฐานว่า เป็นคดีอาญาหรือไม่ ถ้าไม่ใช่ คดีก็ยุติ ถ้าเป็นคดีลหุโทษ ก็จับปรับให้คดีสิ้นสุดได้ เมื่อตำรวจจับปรับแล้ว ผู้เสียหายจะนำคดีไปฟ้องศาลเองไม่ได้เพราะเป็นข้อห้ามของกฎหมายว่าเป็นการทำคดีซ้ำ ตัวอย่างที่ตำรวจช่วยให้คดีแรงกลายเป็นคดีเบาในพริบตาได้ เช่น นักเลงคุมผับต่อยลูกค้าเลือดอาบ แขนหัก ตำรวจสามารถปรับเงินในความผิดลหุโทษว่าส่งเสียงดังและก่อเรื่องวุ่นวายทำให้คดีนั้นยุติไป ลูกค้าเจ็บตัวฟรี นักเลงก็กลับไปคุมผับได้อีก เป็นต้น อันที่จริงอำนาจของตำรวจนั้นถ้าใช้ถูกคน ถูกกฎหมาย ย่อมช่วยให้สังคมสงบสุขได้ ดังตัวอย่างที่ยกให้มองเห็นข้างต้น ถ้าตำรวจจับนักเลงดำเนินคดีฐานทำร้ายร่างกายผู้อื่นให้บาดเจ็บ จักเป็นการเตือนมิให้เขากระทำผิดอีกหรือช่วยให้สังคมปลอดภัยขึ้น คำถามต่อมาคือ ตำรวจลดทอนโทษในคดีเพื่อสิ่งใด ทุกสิ่งเกิดขึ้นย่อมมีเหตุผลเสมอ คำตอบคือ ส่วนใหญ่มักมาจากเงินพิเศษที่ทำให้ตำรวจใช้กฎหมายเพื่อแลกเปลี่ยนกับเจ้าของเงิน อีกวิธีที่ช่วยเหลือคนกระทำผิดหรือสร้างเหยื่อบริสุทธิ์ได้โดยตำรวจจะดึงพยานหลักฐานออกหรือยัดเยียดพยานเท็จเข้าไป อันส่งผลให้คดีที่ฟ้องศาลมีสำนวนอ่อนเนื่องจากข้อสันนิษฐานของกฎหมายกำหนดว่า ถ้าศาลไม่แน่ใจว่าจำเลยกระทำความผิดจริง ให้ยกประโยชน์แก่จำเลย จึงต้องยกฟ้องและปล่อยจำเลยไปหรือแสดงย้ำให้ศาลเห็นความผิดของบุคคลเป้าหมายชัดขึ้น มันจึงไม่แปลกที่จะเห็นข่าวเหยื่อบริสุทธิ์ต้องถูกขังคุกโดยไม่มีความผิดหรือคนร้ายเดินลอยนวลอยู่ในสังคมต่อไป ดังเช่นที่เกิดขึ้นในคดีฆาตกรรมเชอรี่ แอนด์ ดังแคน ซึ่งมีตำรวจเป็นคนทำสำนวนเท็จ ยัดเยียดพยานหลักฐานเท็จ ป้ายสีให้อดีตนักโทษประมาณ 5 คนซึ่งมิได้ฆ่าเด็กสาวลูกครึ่งคนนี้ให้ต้องรับโทษที่ตนมิได้ก่อนานเกือบสิบปี จนกระทั่งฆาตกรตัวจริงที่เป็นตำรวจตายไป ขณะที่นายตำรวจคนหนึ่งสะกิดใจกับข่าวนี้และมีโอกาสอ่านสำนวนคดีตัวจริง แล้วพูดคุยกับผู้ใหญ่จนกระทั่งรื้อฟื้นคดีใหม่และปลดปล่อยเหยื่อบริสุทธิ์ทั้งหมด แต่ก็ช้าเกินไปเพราะพวกเขาตายในคุกด้วยความตรอมใจหลายคนแล้ว

เมื่อตำรวจรวบรวมหลักฐานและทำสำนวนคดีประกอบความเห็นแล้วก็ส่งไปให้อัยการตรวจสอบอีกครั้ง กฎหมายให้อำนาจอัยการสั่งสอบพยานเพิ่มเติมจนแน่ใจว่าให้ความเห็นได้ จึงมีคำสั่งว่าจะฟ้องหรือไม่ฟ้องคดีต่อศาล ถ้ามีความเห็นขัดแย้งกับตำรวจก็ต้องส่งให้ผู้ใหญ่ตัดสินขั้นสุดท้าย กรณีที่ตำรวจเห็นไม่ควรฟ้องและอัยการเห็นพ้องด้วย คดีจักยุติทันที อัยการมีหน้าที่ฟ้องคดีแทนรัฐเพื่อกล่าวหาจำเลยด้วยการนำเสนอข้อกฎหมายประกอบด้วยหลักฐานซึ่งตำรวจรวบรวมไว้ในสำนวนคดี ถ้าเขานำเสนอให้ดูไม่น่าเชื่อถือว่า จำเลยกระทำความผิดหรือแสดงหลักฐานไม่ชัดพอ ย่อมส่งผลต่อคำพิพาษาของศาลซึ่งเป็นประโยชน์ต่อจำเลยและไม่เป็นธรรมต่อผู้เสียหาย อีกทางหนึ่ง อัยการสามารถใช้กฎหมายและประสบการณ์กลั่นกรองข้อเท็จจริงเพื่อให้ความเป็นธรรมแก่จำเลยบริสุทธิ์หรือผู้เสียหายได้อย่างมีประสิทธิภาพเพราะกฎหมายให้อำนาจตรวจสอบสำนวนคดีของตำรวจและให้ความเห็นอย่างเป็นอิสระ อัยการจึงมีบทบาทที่สำคัญในกระบวนการยุติธรรมเพื่อให้ความยุติธรรมแก่ประชาชนได้ วันใดที่ตำรวจกับอัยการจับมือกันเพื่อสร้างเหยื่อบริสุทธิ์หรือปล่อยคนร้าย สังคมไม่มีวันสงบสุขได้อย่างแน่นอน

ที่พึ่งสุดท้ายของงานยุติธรรม คือ ศาล ดังคำกล่าวที่ว่า ศาล เป็นที่พึ่งสุดท้ายในการขอความเป็นธรรมของจำเลยหรือผู้เสียหาย มันเป็นความจริง เนื่องจากศาลจะเป็นผู้พิจารณาข้อเท็จจริง ข้อกฎหมาย พยานหลักฐาน ที่ตำรวจและอัยการนำเสนอในกระบวนการพิจารณา จากนั้นจึงใช้วิจารณญาณเพื่อให้คำพิพากษาบนพื้นฐานของกฎหมายและความยุติธรรมเพื่อความสงบสุขของสังคม อีกทั้งศาลยังมี 3 ชั้นสำหรับคดีทั่วไป คือ ศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์ และศาลฎีกา ยกเว้นศาลทางการเมืองหรือศาลที่มีกฎหมายกำหนดเฉพาะให้มีเพียงระดับเดียว ความยุติธรรมที่อยู่ในมือของบุคคลซึ่งเรียกกันว่า ผู้พิพากษา นั้น ก็ต้องคำนึงถึงความเป็นจริงว่า เขาหรือเธอเป็นมนุษย์ปุถุชนย่อมมีกิเลสตัณหาซึ่งไม่เคยจำกัดว่าจะมีการศึกษาสูงหรือต่ำ ถ้าควบคุมกิเลสตัณหาไม่ได้ ย่อมสร้างความเดือดร้อนแก่ผู้อื่นหรือสังคมได้เสมอกัน ดังเรื่องที่เกิดขึ้นในอดีตที่ผู้พิพากษาใกล้เกษียณท่านหนึ่งเซ็นคำสั่งประกันตัวให้เจ้าพ่อค้ายาเสพติดทั้งที่นโยบายของศาลในเวลานั้นจะไม่ยอมให้ประกันตัวแก่บุคคลระดับชั้นนำขององค์กรค้ายาเสพติดระหว่างประเทศเด็ดขาด แต่เขาให้เหตุผลว่า เซ็นชื่อปล่อยตัวไปโดยไม่ได้ดูว่าเป็นคดียาเสพติดระหว่างประเทศและอยู่ในระดับแกนนำสำคัญ มิได้มีเจตนาพิเศษใดๆ วิญญูชนเมื่อได้ยินเหตุผลนี้ย่อมตระหนักแก่ใจว่า มันมีเหตุผลบางอย่างที่แอบแฝงในการกระทำของเขาซึ่งทำงานตำแหน่งนี้มาตลอดย่อมมีประสบการณ์และความรอบคอบตามลักษณะวิชาชีพนี้ เมื่อพ่อค้ายาเสพติดคนนั้นหนีไปได้ คงเชื่อกันว่าสิ่งตอบแทนน่าจะสูงทีเดียวเพราะโทษของการค้ายาระดับเจ้าพ่อนั้นคือ ประหารชีวิต แม้ติดคุกก็ไม่มีการลดหย่อนผ่อนโทษเหมือนคดีอื่น ถ้ามีคดีในต่างประเทศก็อาจถูกส่งตัวไปพิจารณาคดีที่ประเทศนั้นด้วย มันจึงคุ้มค่าที่จะยอมทุ่มเงินจำนวนมากเพื่อเอาชีวิตรอดในครั้งนี้ หลายคนสงสัยว่า ผู้พิพากษาจะยอมเสียคนในวัยเกษียณหรือ ? อาชีพนี้ก็มีเงินเดือนสูงกว่าข้าราชการทั่วไป เหตุไฉนจึงยอมรับเงินร้อน ? คำตอบคือ เขายังเป็นคนที่มีกิเลสตัณหา ยิ่งใกล้เกษียณ บางคนอาจมองเห็นปัญหาด้านสถานภาพการเงินที่แม้จะได้สูงกว่าข้าราชการหน่วยอื่น แต่ก็น้อยกว่าเอกชนอย่างมาก เมื่อเกิดความละโมบที่ยากควบคุมได้ มันก็แค่เกษียณก่อนกำหนดเล็กน้อย แต่มีเงินใช้สอยไปตลอดชีพที่คุ้มค่าความเสียหายของตน กอปรกับมีอายุเกษียณแล้วจะขอใช้เงินช่วงสุดท้ายในชีวิตให้คุ้มค่า อีกทั้งมั่นใจว่า จะไม่มีคดีติดตัวแน่ เพราะพวกเดียวกันมักไม่ทำร้ายกัน สุดท้ายเรื่องจึงจบที่การไล่ออกหรือปลดออกโดยไม่มีการดำเนินคดีฐานรับสินบน สิ่งคาใจคือ ผลประโยชน์นั้นยังเป็นของผู้รับต่อไป

อีกทางหนึ่งที่ศาลจะปล่อยคนร้ายหรือสร้างเหยื่อบริสุทธิ์ขึ้นด้วยความเชื่ออย่างบริสุทธิ์ใจในการนำเสนอของอัยการและตำรวจย่อมเกิดขึ้นได้ เนื่องจากกฎหมายกำหนดให้ศาลใช้ดุลพินิจตามข้อเท็จจริง ข้อกฎหมาย พยานหลักฐาน ที่อยู่ในสำนวนคดี แล้วจึงมีคำพิพากษา ดังนั้น ถ้าตำรวจกับอัยการร่วมมือกันนำเสนอหลักฐานเท็จที่แลดูน่าเชื่อถือ ก็ส่งผลต่อคำพิพากษาให้เป็นไปตามที่พวกเขาต้องการได้เช่นกันเนื่องจากมันเกิดขึ้นจากดุลพินิจของผู้ตัดสินคดีซึ่งมาจากผู้มีประสบการณ์ชีวิตหรือการทำงานด้วยระยะเวลาต่างกันอันส่งผลต่อการรู้เท่าทันการทำงานของอัยการหรือตำรวจ อีกทั้งบางท่านยึดติดกับความเชื่อว่าไม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับคู่ความ ทั้งที่กฎหมายให้อำนาจศาลสั่งสืบพยานเพิ่มเติมหรือซักถามพยานหรือจำเลยด้วยตัวเองได้ กรณีที่ศาลยังมีข้อสงสัยคาใจอยู่ แต่ไม่ได้ใช้อำนาจนี้ จึงไม่แปลกที่จะมีเหยื่อบริสุทธิ์ในคุกไทยด้วยคำพิพากษาของศาล กรณีที่น่ากลัวอันเกิดจากการกระทำของผู้พิพากษา คือ การใช้ดุลพินิจตามคำสั่งของผู้ใหญ่โดยปราศจากจิตสำนึกของมนุษยธรรมและจรรยาบรรณวิชาชีพเพื่อทำลายบุคคล แม้จะไม่ได้รับเงินสินบน แต่ด้วยความเกรงกลัวบารมีหรือเหตุผลใดก็ตาม ซึ่งจักมองเห็นพฤติกรรมด้วยเหตุผลนี้ได้ง่ายจากความเห็นในคำพิพากษาของเขาซึ่งขัดต่อหลักวิญญูชนและบิดเบือนหลักกฎหมายอย่างชัดเจนโดยใช้ตำแหน่งหน้าที่ของเขา ถือเป็นการทำลายสถาบันศาลให้ย่อยยับและขาดความน่าเชื่อถือในสายตาประชาชนอย่างมาก ในที่สุดที่พึ่งสุดท้ายของประชาชนก็ไม่มีอีกต่อไปเมื่อมีการใช้กฎหมายเพื่อปกป้องการกระทำผิดเพี้ยนนี้กับประชาชนที่เห็นขัดแย้งกับเขาโดยไม่ยึดหลักประชาธิปไตยที่ความเห็นต่างกันได้ โดยเขาจะใช้กฎหมายดูหมิ่นศาลลงโทษผู้มีความเห็นแย้งกับดุลพินิจของเขา กฎหมายจึงกลายเป็นอาวุธปิดปากของผู้ที่ไม่เห็นพ้องด้วยอันเสริมให้เขาไม่ต้องหวั่นเกรงประชาชนและทำตามอำเภอใจได้ อีกทั้งยังอยู่เหนือกฎหมายเพราะกฎหมายให้เขาเป็นผู้ตัดสินการกระทำของตัวเองได้ ยิ่งเขาใช้มากเท่าไร มันบอกให้สังคมทราบว่า คำวินิจฉัยนั้นต้องมีบางอย่างซ่อนแฝงไว้

การสร้างเหยื่อบริสุทธิ์หรือปล่อยคนร้ายให้ลอยนวลเกิดขึ้นได้ตั้งแต่ขั้นตอน ตำรวจ อัยการ และศาล ดังที่หลายเหตุการณ์ที่รับรู้ในสังคมไทยยืนยันความเชื่อนี้ สิ่งที่สังคมไทยได้เห็นในเวลานี้และเป็นเรื่องน่ากลัวอย่างมาก คือ ตำรวจ อัยการ และศาล ทำงานร่วมกันยัดเยียดตำแหน่งจำเลยและคุกให้บางฝ่ายบางพวกที่ไม่เห็นพ้องกับฝ่ายตนซึ่งมีผู้บงการอยู่เบื้องหลัง อันส่งผลต่อกระบวนการยุติธรรมไทยผิดเพี้ยนและไม่น่าเชื่อถือในสายตาชาวโลกดังที่ปรากฏในหลายคดีตั้งแต่มีการปฏิวัติปีพ.ศ. 2549 ผู้พิพากษาหลายท่านมีชื่อเข้าไปเกี่ยวข้องกับการงานปฏิวัติและการลงโทษนักการเมืองที่เป็นปฏิปักษ์กับฝ่ายปฏิวัติ บางคนก็ได้ดิบได้ดีที่ต่อต้านรัฐบาลเลือกตั้งจนได้รับการแต่งตั้งในตำแหน่งสำคัญของหน่วยงานรัฐ ทั้งที่ไม่มีประสบการณ์ด้านบริหารและทำงานตัดสินคดีอย่างเดียวมาตลอดชีวิต ทำให้หน่วยงานดังกล่าวปั่นป่วนอย่างหนักเมื่อผู้บริหารไม่รู้วิธีบริหาร แต่ใช้กฎหมายหรือออกข้อบังคับควบคุมการทำงานอย่างเดียว จึงขาดความยืดหยุ่นและสร้างความอึดอัดใจแก่ผู้ร่วมทำงาน บ้างก็แต่งตั้งให้ไปควบคุมและตัดสินนักการเมืองในองค์กรอิสระ ทั้งที่งานการเมืองต้องมีความยืดหยุ่นสูง มิอาจใช้กฎหมายบังคับอย่างเดียว แต่ต้องนำหลักรัฐศาสตร์ไปใช้สร้างกฎกติกาสำหรับงานการเมืองด้วย ทั้งนี้เพราะนี่เป็นการตอบแทนจากฝ่ายปฏิวัติที่ได้รับผลประโยชน์จากการทำงานที่ช่วยกำจัดนักการเมืองเป้าหมายได้ด้วยผลประโยชน์เป็นเงินทองและตำแหน่งต่างๆ แม้กลุ่มปฏิวัติจะสลายตัวไป แต่พวกเขาก็ยังฝังตัวอยู่ในหน่วยงานเหล่านั้นเพื่อจุดประสงค์ทั้งเพื่อส่วนตัวหรือตอบแทนบุญคุณแก่ผู้มอบโอกาสทองนี้ งานวิชาชีพของเขาไม่หอมหวลเท่าผลประโยชน์เบื้องหน้าแน่นอน

หนทางแก้ปัญหาความยุติธรรมผิดเพี้ยนนั้น ต้องเริ่มต้นจากการปฏิรูประบบงานยุติธรรมให้มีการตรวจสอบและสร้างดุลย์อำนาจขึ้นอย่างเข้มงวดโดยไม่มีการยกเว้นหน่วยงานใด การตรวจสอบให้ได้ความจริงนั้นพิสูจน์กันมาหลายร้อยปีแล้วว่า ตำรวจทำผิด ให้ตำรวจสอบสวน ความจริงมักมีแค่ครึ่งเดียว เพราะเพื่อนย่อมไม่อยากทำร้ายเพื่อน ผู้พิพากษาทำผิด ให้ผู้พิพากษาอีกคนสอบสวน ความจริงอาจหายเป็นหมอกควันได้ด้วยเหตุผลที่ได้ยินเสมอว่า เพื่อรักษาชื่อเสียงของสถาบันไว้จึงต้องไม่มีคนทำผิดเกิดขึ้นในหน่วยงานเด็ดขาด  สุดท้ายหลายเรื่องก็เงียบหายไป ส่วนเรื่องที่อยู่ในการเฝ้าจับตาของสาธารณชนก็จำใจลงโทษสถานเบาหรือหาแพะมารับบาปแทนเพื่อให้จบเรื่องไว สิ่งที่คนไทยควรเร่งรัดให้เกิดขึ้นโดยเร็วคือ หน่วยงานตรวจสอบบุคลากรในงานยุติธรรมทั้งระบบ ไม่มีการยกเว้นให้ศาลด้วย เนื่องจากปัจจุบันนี้ไม่มีหน่วยงานใดสามารถตรวจสอบพฤติกรรมของผู้พิพากษาได้ แม้จะบอกว่าศาลมีหน่วยงานตรวจสอบกันเองอยู่แล้ว ก็เกิดปัญหาดังกล่าวข้างต้นเมื่อเน้นรักษาภาพพจน์ของหน่วยงาน คนทำผิดจึงลอยนวลไปใช้เงินสินบนได้อย่างย่ามใจและไม่รู้จักเข็ดหลาบเพราะรุ่นพี่ก็ทำแล้วได้ดี รุ่นน้องจะอยู่เฉยได้อย่างไร มันจึงเป็นจุดอ่อนของสถาบันศาลในเวลานี้ซึ่งคนไทยสามารถเรียกได้ว่า เป็นแดนสนธยาสุดท้ายของแผ่นดินไทย หน่วยงานใหม่นี้ต้องริเริ่มเล็งเป้าหมายได้ มิใช่รอรับการร้องเรียนก่อน อีกทั้งต้องเป็นผู้ค้นหาหลักฐานเพื่อใช้ลงโทษบุคลากรเหล่านั้นได้ สิ่งที่เป็นปัญหาในการร้องเรียนบุคลากรในงานยุติธรรม คือ คำขู่ของคนรับเรื่องว่า ถ้าหลักฐานไม่ใช่ใบเสร็จรับเงิน คนร้องเรียนอาจต้องเจอคุกเสียเอง ทำให้คนไทยขยาดจะร้องเรียกความเป็นธรรมจากหน่วยงานต้นสังกัด หน่วยงานใหม่ต้องปรับทัศนคติว่า ทุกคำบอกเล่าคือ เบาะแสการทุจริตและทำผิดกฎหมายของเจ้าหน้าที่รัฐ ซึ่งเป็นหน้าที่ต้องสืบค้นหาพยานหลักฐานและจับผู้กระทำผิดกฎหมายไปลงโทษให้ได้ สุดท้ายที่จะช่วยให้ระบบยุติธรรมไทยพัฒนาไปสู่ความบริสุทธิ์และน่าเชื่อถือ คือ จิตสำนึกของตำรวจ อัยการ และศาล ซึ่งต้องควบคุมกิเลสตัณหาให้อยู่ในขอบเขตอันควร รักษาจรรยาบรรณวิชาชีพ และกำจัดความเกรงใจผู้ใหญ่ที่มักสอดแทรกอันส่งผลต่อคำวินิจฉัยของผู้ตัดสินให้ผิดเพี้ยนไปจากหลักกฎหมายหรือหลักนิติธรรม เนื่องจากหน้าที่การงานของพวกเขาล้วนส่งผลกระทบต่อเสรีภาพและชื่อเสียงของบุคคล จึงควรระวังในการทำงานอย่างมาก โดยเฉพาะควรคำนึงว่า ถ้าตนหรือสมาชิกครอบครัวถูกยัดเยียดข้อหาหรือให้จำคุกโดยความผิดเพี้ยนของกระบวนการยุติธรรมไม่ว่าจากขั้นตอนใด จักเสียใจ คับแค้นใจ และผิดหวังเพียงใด รวมทั้งความเสียหายที่เหยื่อบริสุทธิ์ต้องได้รับอย่างกู้คืนไม่ได้ ส่วนคนร้ายที่หนีไปย่อมมีโอกาสสร้างความเลวร้ายต่อสังคมไทยหรืออาจลามไปถึงลูกหลานของตำรวจ อัยการ หรือศาลที่ร่วมมือกันให้อิสรภาพแก่เขาก็ได้

สิ่งที่ประชาชนพึงระวังตนมิให้เข้าไปอยู่ในเงื้อมมือของเจ้าหน้าที่รัฐไม่ดีในกระบวนการยุติธรรม คือ ต้องเตือนตนไว้เสมอว่า เรากำหนดเส้นทางชีวิตให้ตัวเองได้เมื่อยังมีอิสรภาพ วันใดที่เราทำละเมิดกฎหมายไม่ว่าจะทำจริงหรือถูกยัดเยียดก็ตาม ชีวิตจะไม่ใช่ของเราอีกต่อไป แต่อยู่ในเงื้อมมือของตำรวจ อัยการ และ ศาล ในการกำหนดว่า เราจะมีชีวิตต่อไปหรือไม่ อย่างไร หากโชคดีอยู่กับเจ้าหน้าที่รัฐที่เป็นคนดี มีศีลธรรม ย่อมพบความเป็นธรรมได้ ในทางกลับกันการพบเจอคนเลว ชีวิตจะอับเฉาตลอดกาลดังเช่นที่เคยเกิดขึ้นในคดีฆาตกรรมเชอรี่ แอน ดังแคน ซึ่งตำรวจเป็นคนฆ่า คนทำพยานเท็จและดูแลสำนวนคดีส่งอัยการ ประชาชนต้องตั้งสติทุกการกระทำ เรียนรู้กฎหมายเบื้องต้น ระมัดระวังการใช้ชีวิต เลี่ยงไปในสถานที่อโคจรซึ่งอาจนำพาโชคร้ายมาสู่ท่านได้ ดังที่เคยเกิดขึ้นกับบางคน เช่น ไปเที่ยวผับแล้วไปเกี้ยวสาวคนเดียวกับตำรวจหรือเหลือบตาไปมองตำรวจกำลังเมาจัด จึงโดนยัดเยียดข้อหาค้ายาเสพติดที่ค้นได้ในรถเพียงหนึ่งห่อเล็กที่บรรจุไว้สามเม็ด ทั้งที่เขามีสถานภาพทางสังคมที่ดีและยืนยันไม่เคยมียาในรถ ตรวจเลือดแล้วไม่พบยา แต่ยาน่าจะโผล่มาตอนตำรวจขอค้นรถ ผู้ตรวจค้นรถและผู้จับ คือ ตำรวจที่แย่งผู้หญิงคนเดียวกัน มันเป็นการยัดเยียดเพราะความหมั่นไส้กันจึงอยากแผลงฤทธิ์อวดสาวและเบ่งกับหนุ่มคู่แข่ง ญาติพี่น้องต้องจ่ายเงินยุติเรื่องนี้หลายหมื่นบาทเพราะไม่อยากเสียเวลาต่อล้อต่อเถียงหรือค้าความกัน มันเสียเวลาทำมาหากินของคนสุจริตและถือเป็นการทำบุญฟาดเคราะห์ร้ายไป ตำรวจคนนั้นก็ยังเดินลอยนวลต่อไป หากไม่ไปเที่ยวผับและเกี้ยวสาวแปลกหน้า เขาคงไม่ต้องเจอเรื่องร้ายแรงเพียงนี้ ความเป็นจริงคือ ไม่มีใครทราบแน่ว่า ท่านหรือเขาจะต้องเจอคนเลวทรามในกระบวนการยุติธรรมเมื่อไร จึงทำได้เพียงป้องกันตัวเองไว้ อีกตัวอย่างหนึ่งที่บอกเล่าเป็นเรื่องหัวเราะในวงสนทนาและใช้เตือนสติคนว่า พี่น้องทะเลาะกันเรื่องแบ่งที่ดินมรดก 5 ไร่ แล้วต้องไปให้ศาลพิจารณา ปรากฏผลว่า เบื้องหลังการพิจารณาคดีให้จบเรื่องเร็วที่สุดนั้น พี่น้องต้องสูญเสียมรดกที่ดินให้คนอื่นตามสัดส่วนดังนี้ ทนายได้ 1 ไร่ ผู้ตัดสินคดี 3 ไร่ อีกหนึ่งไร่ที่เหลือก็แบ่งกันระหว่างพี่น้อง อันเป็นข้อเจรจาหลังไมค์เพื่อให้คดียุติโดยเร็วเนื่องจากคดียืดเยื้อจนสองฝ่ายทนรับภาระไม่ได้อีกแล้ว แต่กระบวนการทางคดีเมื่อเข้าไปแล้วก็ต้องดำเนินไปอย่างเชื่องช้าและมีค่าใช้จ่าย อีกทั้งสองฝ่ายไม่ยอมเจรจาพูดคุยกันหาข้อยุติเอง ทำให้มือที่สามก้าวเข้ามาล้วงหาประโยชน์โดยใช้ตำแหน่งหน้าที่ข่มขู่ เรื่องนี้ชี้ให้เห็นว่า การดำเนินคดีในศาลมิใช่จะได้รับความเป็นธรรมเสมอไป แต่อาจเป็นการเปิดโอกาสให้คนเลวทำมาหากินจากหยาดเหงื่อของจำเลยและโจทก์ก็ได้ ดังนั้น การเจรจาแบ่งปันโดยยอมรับและสูญเสียกันบ้าง อย่างน้อยสิ่งที่ได้รับหรือเสียไปก็อยู่ในเครือญาติด้วยกัน แทนที่จะให้คนนอกชุบมือเปิบแบ่งเอาที่ดินที่พ่อแม่ทำมาหากินด้วยความยากลำบากไปเพื่อความสุขของลูกหลานตัวเอง สุดท้ายเพราะการไม่ยอมโอนอ่อนผ่อนผันกันทำให้คนนอกได้เสพสุขจากที่ดินของพ่อแม่ไปง่ายๆ

เงินร้อน ไม่เคยอยู่กับผู้รับได้นาน กรรมที่ก่อไว้ แม้ไม่ได้ตอบแทนกับผู้กระทำ แต่ทายาทอาจต้องชดใช้แทนผู้ก่อกรรมก็ได้ เมื่อท่านปล่อยนักค้ายาไป วันหนึ่งลูกหลานของท่านอาจกลายเป็นผู้เสพยาหรือหุ้นส่วนของเขา หากปล่อยฆาตกรไป วันหนึ่งคนที่ถูกฆ่าตายหรือถูกข่มขืนอาจเป็นลูกหลานของตำรวจ อัยการ หรือผู้พิพากษาที่ช่วยให้เขาได้รับอิสรภาพก็ได้ เหยื่อบริสุทธิ์กับคนร้ายหนีลอยนวลจะไม่เกิดขึ้น ถ้าตำรวจ อัยการ และศาล ทำงานด้วยจิตสำนึกที่ดี รักษาจรรยาบรรณอย่างเคร่งครัด และอยู่ในสายตาหรือการตรวจสอบของประชาชนอย่างใกล้ชิด สังคมไทยจะน่าอยู่ขึ้นอีกมากถ้าประชาชนเอาใจใส่และเรียกร้องขอความเป็นธรรมเพื่อตัวเอง มิใช่ปล่อยให้เจ้าหน้าที่ทำงานตามอำเภอใจเพียงเพราะเขาถือกฎหมายและใช้ได้ฝ่ายเดียว ประชาชนต้องรู้และใช้สิทธิ์ตรวจสอบพฤติกรรมและขั้นตอนการทำงานของพวกเขาได้ ถ้าการทำงานเป็นไปตามกฎหมายและถูกต้องด้วยจิตสำนึกที่ดี คำตัดสินย่อมมีความเป็นธรรมและเป็นที่ยอมรับของทุกฝ่ายได้ กระบวนการยุติธรรมไทยจึงสามารถกลับมาอยู่ในจุดที่คนไทยและประชาคมโลกให้ความเชื่อถือได้เหมือนเดิม หากปล่อยให้คำตัดสินหรือตีความสำหรับบุคคลหนึ่งนำไปใช้กับอีกคนหนึ่งไม่ได้เพียงเพราะฝ่ายหลังเป็นตุลาการที่ตีความเรื่องนั้นไว้ จึงควรได้รับยกเว้นการพิจารณา เท่ากับไร้ความเป็นธรรม ดังที่เกิดขึ้นในคดีตีความ ลูกจ้าง ระหว่างอดีตนายกฯในงานออกทีวี กับ ตุลาการองค์คณะที่ออกรายการวิทยุโชว์เสียงและสอนหนังสือที่ได้รับค่าแรง แต่คำตีความสำหรับฝ่ายแรกบอกว่า การรับเงินจากการทำงานถือเป็น ลูกจ้างตามความหมายของพจนานุกรม แต่การรับค่าสอนหนังสือและค่าแรงของฝ่ายหลัง จัดเป็นค่าไหว้ครูที่ศิษย์พึงมอบให้ครูอาจารย์หรือวิทยากรในรายการ เราจักมองเห็นความไม่เท่าเทียมกัน ความไม่เป็นธรรม ตามหลักวิญญูชนจากเหตุผลที่ไม่พิจารณาการกระทำของตุลาการท่านนั้น แต่ลงโทษอดีตนายกฯอย่างหนักทั้งที่มีพฤติกรรมเดียวกัน

ขณะนี้กระบวนการยุติธรรมไทยผิดเพี้ยน ถ้าเป็นพวกเขา ก็รอดด้วยสารพัดรูปแบบหรือตีความเข้าข้างให้รอดพ้น หากเป็นฝ่ายตรงกันข้าม ก็เตรียมตัวตายหรือถูกคุมขังหรือทำลายชื่อเสียงอย่างเต็มที่ ประชาชนมีสิทธิ์โดนหางเลขนี้ถ้าแสดงตนว่า ไม่ฝักใฝ่ผู้ใหญ่ของเขาหรือรัฐบาลติดป้ายของข้า ดังนั้น จึงพึงระวังตนใช้ชีวิตอย่างมีสติ ไม่ทำผิดกฎหมาย เมื่อต้องพบเจอตำรวจ อัยการ ศาล ต้องไม่แสดงตนว่าชื่นชอบฝ่ายใด เพราะไม่รู้ว่าพวกเขาชอบตรงกับเราหรือไม่ มันจะส่งผลต่อคดีความของท่านในทางเลวร้ายจากอคติส่วนตัว ถ้าไปเจอเจ้าหน้าที่รัฐเลวทราม เลี่ยงการเป็นคดีความในชั้นศาล ตำรวจ อัยการ เพราะทุกขั้นตอนต้องมีค่าใช้จ่ายเป็นเงินจำนวนมากทั้งที่จ่ายให้รัฐหรือให้บุคคลเพื่อให้คดีเดินหน้าหรือยุติเร็ว ผู้ใหญ่บางคนเตือนลูกหลานหรือเพื่อนฝูงว่า ยอมเก็บขี้หมา ดีกว่าเป็นคดีความในศาล เพราะหมดตัวง่ายๆ ทุกสังคมย่อมมีด้านมืดแทรกอยู่เสมอ งานยุติธรรมไทยก็ไม่พ้นความจริงนี้ด้วย

 

******************************